Bir İdam Mahkumunun Son Günü

Farklı bir ülkenin farklı bir dönemini , o dönemin şartlarını da bir idam mahkumundan öğrenmek insanı hem heyecanlandırıyor hem de olaylara farklı bir açıdan bakmasını sağlıyor. Bu açıdan çok beğendim. Her ne kadar yazarla aynı görüşte de olmasam keyifle okuduğum bir kitaptı. Son ana kadar sonuyla ilgili tahminlerde bulunmak beni kitapta tuttu. Gerçekten tavsiye edebileceğim bir kitap.

Merhaba arkadaşlar, bugün sizlere Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı kitabını tanıtacağız. '' İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar. '' Bir İdam Mahkumunun Son Günü Yazı İçeriği : Bir İdam Mahkumunun Son Günü kitap incelemesi, Bir İdam Mahkumunun Son Günü kitap yorumu, Bir İdam Mahkumunun Son Günü kitabından alıntılar, Bir İdam Mahkumunun Son Günü kısa kitap Özeti, şeklinde olacak. Bir İdam Mahkumunun Son Günü Özeti ve kitaptan alıntılar bölümü hariç spoiler içermemektedir. İncelemenin tamamını görmek için https://www.libereji.com/2021/04/bir-idam-mahkumunun-son-gunu-incelemesi.html adresini ziyaret edebilirsiniz. Teşekkürlerr

"Konuşmaya ve cevap vermeye layık bir insanla karşılaşamamak.."

Mahkumun işlediği suçu, cezasını çekmesi gerektiğini düşündürmeden son ana kadar onun yaşadığı duygusal parçalanmaları hissettiğim bir okuma oldu. Her ne olursa olsun "yaşamak çok değerli"; küreği göze alarak bile. Çok beğendim. Tavsiye ederim.

Bir idam mahkumunun son günlerini anlatan muhteşem bir Victor Hugo klasiği. Eser de suçunun ne olduğu belirtilmeden bir idam mahkumunun kendi ağzından son günleri anlatılıyor. Ölüme gidecek bir insanın ruh hali çok iyi anlatılmış. Okurken içimde hissettim. Mutlaka okunması gereken eser.

Okurken bile o kötü his sizi sarıyor. Kitap bitmesin, o mahkum yaşasın istedim içimden.

Victor Hugo ile beni tanıştıran kitap. Bir idam mahkumunun infaz öncesi 6 haftası anlatılıyor. Psikolojik çözümlemeler, duygu geçişleri... gerçekten muazzam. En son suç ve ceza kitabında Raskolnikov'un tefeci cinayeti kısmında bu kadar gerilmiş ve heyecanlanmıştım. Oldukça iç burkan bir eser.

Çok etkilendim okurken, özellikle önsözünde anlatılan olayların gerçek olduğu ve karakterin iç dünyasının bu kadar etklieyici yansıtılması göz önüne alınırsa iz bırakan untulmayacak bir kitap oldu benim için, okurken kimi zaman gözyaşlarımı tutamadım.

Odama mahkum edilen bir mahkumun hazin sonu...Hayat değerlidir , her anıyla. Bunu belirli bir zaman sonra oleceginizi bilince daha iyi anlar insan şüphesiz. Kürek mahkumu olmak yerine , her gün işkence gibi geçmesi geçen günlerdense ölmenin kendisi için daha iyi olacağını düşünen mahkumun ölüm günü yaklaştıkça hayata tutunmak için çırpınışları yürek burkuyor. Kısa bir kitap ama insanı vuruyor. Huzunlendiriyor. Hayatin değerini , kıymetini bilmemizi bize öğütlüyor adeta. Mahkumun gözünden yapılan gözlemler , psikolojik tahliller harika. Akıcı bir kitap. Herkes mutlaka okumalı diye düşünüyorum.

İdama günbegün yaklaşan bir mahkumun ruh halini çok iyi gözler önüne seren bir kitap. İdam gibi bir olgunun dış dünyadaki insanlar tarafından nasıl tepkisizce ve normal karşılandığını görüyoruz. Victor Hugo’nun bence en iyi kitabı.

Mahkumun ruh hali çok güzel işlenmiş. Özellikle yakınlarıyla buluşması onları düşünmesi ölüm konuları oldukça başarılı duyguyu yansıtıyor.

Nasıl? Güneş, ilkbahar, çiçekle dolu tarlalar, sabah uyanan kuşlar, bulutlar, ağaçlar, doğa, özgürlük, hayat, bunlar artık benim değil mi? Evet! Kurtarılması gereken ben değil miyim? Bu imkansız mı? Yarın, belki de bugün ölmem mi gerekiyor? Bu gerçek mi? Aman Tanrım! İnsana başını zindanın duvarlarına vura vura parçalatacak kadar dehşet verici bir düşünce!

Victor Hugo'yu sevmeme rağmen idam mahkumunun sonuna hep tek taraflı bakmış. Hep mahkumu haklı göstermeye çalışma çabası içine girmiş. Suçlunun öldürdüğü kişinin de benzer sonu hakedip haketmediğine hiç değinmemiş. Kitap iyi olsa da bana pek doğru gelmedi

Kitabı okurken bir yerden sonra mahkumun yerine geçiyorsunuz. Üzülüyor, korkuyor, kızıyorsunuz. İdamın berbatlığını, insanların acımasızlığını düşünüyorsunuz. Suçun ne olduğunun anlatılmaması tüm duygu yoğunluğunu mahkum üzerine topluyor. Madalyonun diğer yüzü aklınıza gelmiyor. Yazar tam da istediği mesajı vermiş. Bildiğim kadarıyla Fransa'da idam cezasının kaldırılmasında bu kitabın katkısı var. Beni asıl dehşete düşüren halkın sanki eğlence izleyecek gibi idamı beklemesi hemde giyotini. İnsanı etkileyen tavsiye edeceğim bir kitap.

Kitabı okurken insan ister istemez kendini sorguluyor, idam hakkında ne düşünüyorum, ne düşünmeliyim diye. Kitapta suçun ne olduğu anlatılmıyor, mahkumun duygu ve düşünceleri üzerine yoğunlaşıyor, empati kurmaya başlıyorsunuz. Siz empatinizi kuradurun, toplumun idama bakış açısı, davranışı, suçlulara bakışı; önce kürek mahkumlarına bakış ve kürek mahkumlarının prangalanması, ve idam mahkumunun bunu büyük bir ilgi ile izlemesi vasıtasıyla mahkumun üzerinden anlatılırken, daha sonra mahkum idama giderken, toplum üzerinden anlatılmış. İzleyen ve izlenen ironisi başarılıydı. Yazarın amacı sadece idam, idama bakış, idamın yanlışlığı ve idamın mahkuma hissettirdiklerini anlatmak olduğundan, kesinlikle amacına ulaşan bir eser... Özellikle son satırlardaki af talebi, bu talebin çok umursanmaması idamın geri alınamaz, geri döndürülemez olduğunun en büyük kanıtı olarak sunulmuş. Kitapta idam kararının mahkumun ailesini de etkilediği tabir-i caizse kurunun yanında yaşın da yandığı satır aralarında- mahkumun kızı hakkındaki düşünceleri, kızı ile yaptığı görüşme, kızının davranışı gibi- hissettirilmiş. Fakat yinede salt idamın yanlışlığına odaklanmak bende yetersizlik hissi yaratttı, suçtan bağımsız karar her yönüyle eksiktir... Suçun cinsine göre mağdur ya da maktulun rolünün önemi göz ardı edilmiş. Bence karardaki en büyük etken bu olmalı. Dili sade, anlaşılması kolay, klasiklerin bir çoğundaki ağdalı cümleler, uzun tasvirler yok. Yalnız bendeki kitabın yayınevi klasikler konusunda iddialı bir yayınevi, birkaç yerde imla hatası görmek beni şaşırttı.

Victor Hugo'nun belirttiği gibi bu kitap bir söylev. Tek amacı da idamı, giyotin sehpasını kaldırmak. Bu yüzden özellikle kitabın başlarında belirgin bir nasihat ve tavsiye havası var. İdam mahkumu bize suçunu, nedenlerini anlatmıyor, belirgin bir pişmanlık da göstermiyor. Ölümünün adım adım gelişinden başka bir şey hissetmiyor zaten. Böylece üzerine yavaş yavaş ölümün örtüsü kapanırken kalabalıklar onun bu ölüm gösterisiyle coşmak için sabırsızlanıyor. Her halükarda idam pişmanlığa veya caydırıcılığa yol açmayarak varoluş nedenlerini yerine getirmiyor. Nitekim yazarın dileği de: Suça bir hastalık gibi bakılacak ve bu hastalığın, yargıçlarınızın yerini alan doktorları, küreklerin yerini alan hastaneleri olacaktır.

Victor amca klasikleşmiş yazarlar içinde favorimdir. Dostoyevski'yi döver, Tolstoy'u hastanelik eder. İnsanı çok iyi analiz eder ve psikolojiyi çok iyi yansıtır. Ayrıca çok güzel yufka açar.

Kitabı okurken empati yapmamak elde değil ama yine de yapmamaya çalışarak okumanızı tavsiye ederim. Diğer türlüsü dehşet verici oluyor. Duyguları yansıtışı çok güzel kaleme alınmış ve insanların klasiklerden ağır, okunması zor diye kaçışının aksini kanıtlayacak nitelikte akıcı bir kitap. Kitaptan küçük bir alıntı: “ -Delikanlı mı? dedim, sizden daha yaşlıyım; her çeyrek saatte hayatımın bir yılı gidiyor. ”

Etkileyici ve düsündürücü. Hugo'nun basyapitlarindan biri olarak okunulmasi sart eser. Giyotine yolculugu adim adim yasatip tüyler ürpertiyor. Eser hakkinda tüm düsüncemi blogumda yayinladim: www.gamzenindunyasi74.blogspot.com.tr

Özellikle idamı geri isteyenlere 1800lerden bir örnek. O meydanda hepimiz olabiliriz dostlar. Unutmayalım.

Kitabın ön sözü beni biraz zorlamakla birlikte çok akıcı, çok içtendi. Kitap boyunca adamın suçunu merak etmekten kendimi alamadım. Kahramanın sefil olduğu konusunda Victor Hugo çok haklıymış.

Bir idam mahkumunun ölüme giden yolunda hissettikleri bu kadar dramatik anlatılabilirdi. Farklı yayınevlerinden çıkan kitabın iyi bir çevirisini okuduğumu düşünmüyorum. Ancak konu itibariyle eşsiz bir eser.

Kitaptan aklımda kalan, 'İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar' sözü idi. İdam cezasının varlığını ve usulünü tartışmanın yanı sıra kendinizi mahkumun yerine koyup hayatın güzelliklerinin farkına varmanızı da sağlıyor.

Merakta bırakmasa bile okurken kendinizi kaptırabileceğiniz bir kitap. Sizi idam mahkumu gibi hissettiriyor ve yaşanabilecek her türlü bunalımı, sıkıntıyı, hayal kırıklığını ve umudu anlamanızı sağlıyor. Okurken aslında ne kadar güzel bir şeye yani özgürlüğümüze sahip olduğumuzun farkına varıyoruz. Okunmasını tavsiye ederim.

Çok acı! Karşımda duran, sizi görüp size bakan, sizinle konuşan, sizi cevaplayan, fakat sizi tanımayan birini dünyanın yegane varlığı olarak tutkulu bir şekilde, bütün kalbinizle sevmek! Sadece ondan bir teselli ümit etmek ve onun, ölmeye mahkum olduğunuz için size gerekli olan şeyi bilmeyen tek varlık olması!