Puslu Kıtalar Atlası

Masalsı dili başta adapte olmayı güçleştirse de bir kere kapılınca girdap gibi içine çeken bir eser. Masal içinde gerçek, gerçek içinde masal. Başarılı bir kurgu, Türkçe'nin nimetlerinden faydalanan şiir gibi bir yazım dili. Peki ne anlatıyor diye sorulursa, en yalın haliyle "varolmayı" diyebiliriz sanırım.

Hemencecik okunan bir kitap. Ama sonunda ne oldugunu anlamıyorsunuz. Belki de cok sey anlıyorsun,. Kafa karıştırıcı. Her koşulda okunur bence.

Konusu sorduklarında cevaplayamadığım tek kitap.. Karmaşık, iç içe geçmiş konular karakterler olsa da ilginç bir biçimde kurulan onca bağdan okurken rahatsız olmuyorsunuz. Güncel kitaplar gibi konusu net değil, hatta dili yazarın kullandığı kelimeler yüzünden anlaşılmaz bile gelebiliyor ama bütün bunların dışında okurken ciddi anlamda doyurucu bir şeyler okuduğunuzu hissettirmesi çok güzel.. Kitabın benim açımdan tek sıkıntısı anlamını bilmediğim , daha çok tahmin ederek okuduğum çok fazla kelime içermesiydi. Dipnot ya da kitap sonu sözlüğü gibi bir şey olmadığından en iyisi bir yere not alıp sonradan sözlükten bakmak oldu.Bu da olay örgüsü içinde kopmalara neden olduğu için çok hoşuma gitmedi açıkçası.

Elimde okuduğum başka kitaplarda olunca biraz okuması uzun sürdü. Baktım olmuyor Puslu Kıtalar Atlası sen özel bir kitapsın ve yalnız okunmalısın deyip elime öyle aldım kitabı. Kitabın öyle yerleri vardı ki sizi hayretten hayrete düşürüyor. Büyük Efendi'nin 'karşı hareket'i anlattığı bölüm inanılmazdı. Bu nasıl bir bilgi birikimidir. Kurgusu çok başarılı, dili akıcı bir kitap. Hala okumadiysaniz daha fazla bekletmeyin kitabı derim.😉

Fantastik, otantik, akıcı, keyifli bir hikayeydi. Karakterlerin hikayelerinin birleştirilmesi de çok hoşuma gitti. Okuduğum yerli romanlardan farklı bir tadı vardı. Kendine has bir anlatımı var. Çok beğendim. Tavsiye ederim.

Şair hakkında şöyle yazılmış internette bir sözlükte: 'insana kendi yaşantısını, kültürünü, tarihini sevdiren, bilmek isteten yazar. ' Belki de bu cümle eseri için de en güzel açıklama olacaktır. Kitabı okudukça hikayenin beni yakamdan tutup bir yerlere sürüklediğini hissettim. Kitabın sonunda anladım ki Uzun İhsan beni gerçekliğe en güzel manzarısı olan yere, hayal gücünün ortasına getirmiş.

Hayatımdaki ilk 5 kitaptan biri.

Iste harika bir "buyuklere masallar"...Bayildim...Inanilmaz bir kelime hazinesi ve kendimi her daim icinde hissettigim gercekci tasvirler...Mitoloji, Dede Korkut Masallari, Binbir Gece Masallari, Karin Desen Jack, Oliver Twist vs gibilerinin bir karmasi ve anlatilan "bir gercek"! .... Tavsiye ederim....Onar"in ilk kitabiymis, kimbilir digerleri nasildir, hemen almali:)

Puslu Kıtalar Atlası, fantastik ögeler içermesede masalsı bir kitap kesinlikle... Sayesinde, İstanbul'un saraylarından çıkıp Galata, Tophane ve Üsküdar gibi semtlerin sokaklarında dolaştım. Havasını soludum, yaşayışı gördüm. Kitap ilk bakışta ağır bir dile ve karışık bir konuya sahipmiş gibi görünsede; birkaç sayfada aslında öyle olmadığını anlıyorsunuz. Sonra sayfalar akmaya başlıyor kendiliğinden...

Ne olduğunu anlayamadığım karışık kurgusu ve diliyle çok sıkan bir kitaptı zor bitirmiştim.

Düş, gerçek, kurgu, tarih, yergi, ilginç betimlemeler, garip karakterler...vs vs kitabın içinde yok yok. Tek düze kitaplardan sıkıldım diyenler için beyin yakan bir kitap buyurun...

Akrabamın evinde kalırken kütüphanesinde rastlayıp 2 günde bitirdiğim kitap. İhsan Oktay Anar, çağdaşları arasında ayrıcalıklı bir yere sahip yazar bana kalırsa. Kitap içerisindeki olay betimlemeleri sizin kitaptan bir dakika bie kopmamanızı sağlıyor. Tavsiye ederim.

bastan sona gerçekle hayalin dansı.bir osmanlı ovgüsü ve yergisi.tarih için yaşananlara bakmadan gelecek yazılamaz derler.bu sözün hakkını veren güzel bir yapıt.ihsan hocamızın kalemine aklına sağlık

Bu kitabı anlatmak çok zor. Birbirinden ilginç hikayeleri sürükleyici bir anlatımla okudum.Keyif aldım,bilgilendim.Bambaşka bir dünyayı tanıdım. Osmanlı dönemi ve eski Türkçeye dair bir çok şey öğrendim.Ancak bu bir tarih romanıdır diyemem. Gerçek olamacayak olaylarla hayalgücümü zenginleştirdim.Ancak fantastik roman olarak nitelendiremem. Varlık,gerçek,hayal kavramları üzerinde düşündürdü.Hikayeye oldukça renk katan bu felsefik düşüncelere rağmen felsefe kitabı okudum diyemem. Okurken sıkmayan,akıcı üslubu ile birbirinden renkli karakterleri,zengin kurgusu,bilgilendiren,düşündüren olayları ile güzel bir kitap okumuş oldum.

Yaklaşık 20 sene arayla iki kez okudum. İkinci okumada, kitapta anlatılan hikayelerin çoğunu hatırlamadım. Muhtemelen üçüncü okumam da da hatırlamayacağım. Ama bu kitabı üçüncü kez okuyacağım kesin. Çünkü çok sıra dışı bir roman ve Türk edebiyatında bir köşe taşı; sizi gündelik hayatınızın sıradanlığından alıyor, bambaşka dünyalara götürüyor, bazen de derin derin düşündürüyor. Zaman zaman romanda kullanılan eski Türkçe dil yoruyor, ancak asla sıkıcı değil. Kelime dağarcığınıza yeni kelimeler ekliyor, yeni nesne isimleri ile tanışıyorsunuz. Sonuç: Türk edebiyatının muhakkak okunması gereken, önemli eserlerinden biri.

Masal tadında bir kitaptı diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum

Çok keyif aldığım bir kitaptı.

Kitabı bitirdiğinizde neyin düş neyin gerçek olduğu hakkında kesin olan o yargınıza temas ediyor, o zaman kesin olan o yargınızın sarsılmaya başladığına tanık oluyorsunuz.

ihsan oktay anar bambaşka bir dünyada yaşıyor ve bu kitap çok güzel , asla ağır değil ve elinizden bırakamıyorsunuz

gerçekten çok zekice yazılmış bir kitap dili harika bir kitaptan daha ne beklenir ki

bünyamin, uzun ihsan efendi, büyük efendi... karakterler oldukça ilgi çekici fakat kitabın dili karmaşık geldi. yazarın, kitabında osmanlı figürleri kullanmak istemesinden kaynaklıydı sanırım bu. anlaşılmaz kelimeler, sıfatlar, betimlemeler yüzünden kimi zaman olayı kaçırdığım oldu. aynı paragrafı defalarca okuduğum oldu. eğer fantastik tür seviyorsanız bu kitabı da seveceksiniz. ama benim gibi fantastik türden uzak duruyorsanız bu kitap size göre değil.

Aslında kitap hakkında hiçbir fikrim yoktu okumaya başlarken. Ne türünü biliyordum ne yazarını tanıyordum. İlk sayfayı okuyunca bir masalı andırdı bana ve hoşuma gitmeye başladı. Oldum olası sevdim farklı anlatımları. Kendimde pek düzgün tek düze cümle kuramadığımdan olsa gerek  Kitap sanki eski bir Türkçeyle yazılmış gibiydi hani o pek anlamını bilmediğimiz türden kelimelerle. Bazılarının anlamlarını cümlelerde kullanılmasıyla çözdüm ve çözdükçe daha çok hoşuma gitmeye başladı. Günlerden bir gün Uzun İhsan efendi bir atlas hazırladı. Puslu kıtalar atlasıydı bu ve bunu oğluna verdi. Daha sonra oğluyla yolları ayrı düştü ,başlarından bir çok olay geçti. tam birbirlerini bulmuşken Uzun İhsan Efendi yine bıraktı oğlunu ve gitti. Oğlu Bünyamin bir çok insan tanıdı. Dünyayı anlamaya çalışırken bir çok olayla karşılaştı ve her seferinde babasının hazırladığı bu atlası açıp kendine bir yol bulmaya çalıştı. Karşısına Ebrehe adında biri çıktı. Bu Ebrehe çok enteresan işlerle uğraşan bir adamdı ve bu işlerinde Bünyaminide kullandı. Kitabın en ilginç yeri ise bir kehanet aynasından bahsedilmesiydi. Peki bunca olay bunca karakter nasıl oluyor da onca farklı kelime ile bir araya getirilebilmiş inanın şaşırtıcı. Kitaptaki her bölüm olayın farklı bir yerinden başlıyor ve bazen içinde kayboluyorsunuz. En sonunda ise bunların hepsinin bir düşten ibaret olduğunu görüyorsunuz ve bir kez daha şaşırıyorsunuz.

Kitabın ilk sayfaları oldukça zorlayıcı olmasına rağmen ilerledikçe, hem siz dile alışıyorsunuz; hem de dil nispeten sadeleşiyor. Önemliden önemsizine, farklı karakterlerin, farklı hikayelerine yer verirken; konunun ilerleyişinde bu hikayeler başarı ile bir araya geliyor. Bir bölümde detaylarıyla anlatılan bir karakterin sonunu, ileride farklı bir kişiyi ya da durumu anlatan olay örgüsünde öğreniyorsunuz. Kurgu oldukça başarılı. Buram buram tarih kokan, bilmediğim detaylarla zenginleşen, ilginç bir eser oldu benim için. Darphaneden lağımcılara, istihbarattan saraya, saraydan sokağına kadar Osmanlı İstanbul'una farklı bir bakış açısı aslında. Yaşanmışlık ile hayal, düş ile gerçek hep içiçe.

Emek var ama anlayana

Sürükleyici bir masal Kitabı