İncir Kuşları

Srebrenitsa katliamıyla ilgili okuduğum, bildiğim onlarca olaydan mıdır bilmem ağladığım yerler oldu.. Yakın tarihin yüz karası, karadan daha kara günler.. Binlerce şehidi ortaya çıkaran mavi kelebekler.. Bence anlatım diliniz sığlığından dolayı eleştiriler olsa da okunması gerek diye düşünüyorum..

Konu çok etkileyici ama yazarın anlatım tarzını beğenmedim. Zaten yeterince trajedik bir yaşam öyküsü, gereksiz tekrarlarla trajediye dikkat çekilmesine anlam veremedim. Güzellik vurgusu kitaplarda çok tasvip etmediğim bir şey. Her roman kahramanının çok güzel olduğu için acı çekmesi gerekiyor sanki. Tarihe ışık tutacak bir konu daha sade ele alınmalıydı bence.

Oldukça akıcı,sürükleyici,başladığınız and elinizden düşürmeden bitirebilecek türde bir kitap.Bosnalıların Sırplar tarafından maruz kaldıkları inanılmaz eziyetler,katliamlar beni derinden etkiledi.Okurken duygulanmamak mümkün değil.Muhteşem ve olağan seyreden bir hayatın patlak veren savaşla beraber cehenneme dönüşmesi,bu cehennemin ortasında bir Sırp ve Boşnak'ın insanın içine işleyen aşkı..Sarsıcı bir kitap.

Nereye baksa acı.Ailesinden kopmak sevdiğini hisleriyle aramak.Zulmün savaşın içinde sevmek

1992 - 1995 yılları arasında Sırplar tarafından başlatılan, yaklaşık 50 bin müslüman Boşnak'ın katledildiği soykırımı konu alan 'İncir Ağacı' o dönemde yaşayan bir kadının başına gelenleri konu alıyor. 21. yüzyılda dünyanın sessiz kaldığı böylesi bir vahşetin kadın, çocuk, erkek ayırmadan nasıl yaşandığına şahit olmuş ve bizzat yaşamış konservatuvar öğrencisi Suada, Tarık isimli bir gence aşık olur. Güzel bir birliktelik yaşarlar. Bu arada Suada'ya aşık Sırp bir genç daha vardır ve karşılık göremeyince ilerde intikamını almak üzere yemin ederek okulu bırakır. Savaş değil canice bir soykırımın; ayrılış, kavuşma ve yürek dağlayan acı gerçeklerini göz yaşları içinde okudum. Özellikle yakın bir tarihte gerçekleşmiş olması da ayrıca üzücü. Gerçek, yaşanmış öykü okumayı sevenlere tavsiye edebileceğim bir kitap 'İncir Kuşları'...

çok severek okudum, akıcı, insanın içini acıtan gözyaşlarıma engel olamadığım bir kitaptı....dilini basit bulanlara da diyeceğim şu ki, bizim insanımız zaten okumaktan aciz, basit olsun da anlasınlar diye düşünülmüştür belki...zaten okuyan ve anlayabilen bir toplum olsaydık şu an bu halde olmazdık....otobüste önündeki adamın gazetesini okuyan insanlar hala daha çok fazla dolayısıyla bırakın basit olsun....kalemine sağlık Sinan Akyüz....

Romanın başında olaylar çok hızlı gelişti. Oldu bittiye getirildi adeta. İlerledikçe ritim problemi kayboldu. Anlatım dili aşırı yavandı. Çok amatörceydi hatta. Hikaye ise çok etkileyiciydi neyse ki. Ayrıca beni çok rahatsız etti. Bu kadar çok işkence ve tecavüz olması canımı sıktı. Asıl can sıkıcı olan da bunların yaşandığının söylenmesi.

Anlatımı çok güzel ama aşk kısmı çok yavandı. duygu yoktu

agır yerleri olduğu halde süper kitapdı

Yine bir savaş dramı ve yine kadınların çektiği zulümler... Bu hayatta kadın olmak zor,savaşlarda dahada imkansız. Kitabı kimi zaman üzülerek kimi zaman sinirlenerek okudum.. Tek tesellim sonun güzel bitmesiydi...

Sinan Akyüzün en beğendiğim kitaplarından biri

Konu cok etkileyici fakat aşkı cok basit anlatmis yazar

İnsanın okuduğu zamanki ruh haliyle kitabı değerlendirmesinin çok ilintili olduğunu düşünüyorum. Kitaba başladım ben bu romanı okumuşmuydum acaba deyip durdum. Irtasına geldiğimde anladım okuduğum Leyla'y dı. Alexandra Cavelius'un Leyla kitabını okumuştum o da gerçek hayattan alıntıydı.Konu çok fazla benzerdi. Cavelius alıp o günlere götürüp hissettirmişti. Sinan Akyüz'ün anlatımı yüzeysel kalmış.

Kitap o kadar basit bir dille yazılmış o kadar sade ki sanki kitabı çocuk yazmış gibi, "yaptım gittim söyledim" kelimelerinden başka bir şey yok resmen. Hiç sevmedim, bırakın bu güzel konuyu iyi yazabilen bir yazar işlesin.

incir kuşları gerçekten etkileyici bir roman. ama ben dilerdim ki bu etkileyicilikte yazarın payı biraz daha fazla olsun. yazar gerçek bir hayat hikayesini çokça emek vererek ve çokça araştırarak yazmış hakkını yemeyelim. ancak özellikle kitabın ilk yarısında diyaloglar fazla yapay fazla şiirsel. kahraman ne kadar sanatçı olsa da insan kendini gerçek bir insanın hayatını okuyor gibi hissedemiyor hiç.Tabi romanın ilk yarısı geçtikten sonra yarısı geçtikten sonra olaylar insanı o kadar etkiliyor ki böyle şeyleri pek takmaz oluyorsunuz. Sinan Akyüz'ün 'aşk meclisi' kitabında da dili aynı şekilde rahatsız etmişti beni ancak yine aynı şekilde konusu bir solukta okutmuştu kitabı. diğer kitaplarını daha çok sevmekle birlikte bu kitabı da rahatça tavsiye edebilirim.

Kitapta 1992-1995 Bosna soykırımı anlatılıyor. Savaşın iç yüzü o kadar güzel işlenmiş ki okurken tüyleriniz diken diken oluyor. Bir Boşnak kızın yaşadıkları, başına gelenler ve masum bir aşk gayet akıcı bir dille yazılmış. Kitabı okurken duygulanmamak elde değil. Yazılanları okurken ''Yok artık bu kadarını hiç bir insan kaldıramaz'' diyorsunuz. Çok beğenerek okudum ve herkese tavsiye ederim...

Övüldüğü kadar varmış, hatta daha bile fazlası varmış demeden geçemeyeceğim doğrusu. Romanın tamamen gerçeklere dayanarak yazılmış olması , okurken dehşete kapılmama yüreğimin acımasına yol açtı. Dram , savaşın yaşattıkları acılar, kayıplar ve aşk konusu bu kadar mı güzel kelimelere dökülüp anlatılabilir ? Sinan Akyüz kalemine ve yüreğine sağlık, muhteşem bir roman...

Çok sade bir üslubunun olmasının yanında olaylar derinden etkiliyor hatta sarsıyor. Bosna Savaşı hakkında ya da en azından yaşananlar hakkında az da olsa bilgi sahibi olması düşüncesiyle okunabilecek bir kitap.

kitabı alırken kitap hakkında hiçbir şey bilmiyordum.kafa dinlendirebileceğim bir aşk hikayesi zannetmiştim.ilk 30 sayfada da bu görüşümde yanılmadığmı zannettim.başta sadece bir aşk hikayesi varı ve ne kadar da abartılarak yazılmış bir kitap diye düşündüm.okumaya devam ettikçe sayfaların arasına savaş sözcükleri girmeye başlamıştı.bu tarz kitaplar ilgimi çektiği için daha da bir istekli okumaya başladım. yazarın okuduğum ilk kitabıydı.hatta doğruyu söylemek gerekirse yazarı tanımıyordum.bu kitap sayesinde Sinan Akyüz'ü de araştırdım. kitap ilerledikçe dahada heyecanlı bir hal aldı.savaşı, savaşın acımasızlığını, çaresizliğini hisssettim.savaş... aslında iki yönü var savaşın.sadece erkeklerin cephelerde savaştığı yönü yok.kadınlara acımasızca vurmuş bir yönü de var.esir toplama kampları... böyle toplama kamplarını anlatan okuduğum ikinci kitap.kadına yapılan işkenceler tecavüzler, daha ergenliğe yeni adım atmış çocukların zorla yaşadıkları kadınlığa ilk adım atışları. kesinlikle çok etkilendiğim ve çok beğendiğim bir kitap.

Kitabı şu an bitirdim ve içim çok acıyor ...

Sinan Akyüz un ilk romanı bu okuduğum. Savaşın tüm soluğunu ensenizde hissettiren, son derece acıklı bir öykü. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar.

Kitap çok güzeldi.

Mükemmel! Bir milletin yaşadığı dramın bir kadının dilinden anlatılması ve Sinan Akyüz'ün kalemiyle can bulması! Yaşanılan acılar insanın içine işliyor..Bazı şeylerin farkına varıyor insan bu kitabı okuyunca.. Şükretmeyi sağlıyor yaşadığın hayata ve her şeye rağmen her kötü günün bir gün güzel günler doğuracağına bir daha şahit oluyor insan

Yazarın dili akıcı,konu ise çarpıcı olunca kitap kısa sürede bitti.Bazı yerlerinde etkilenip kahramanların yerine kendimi koydum ve içimdeki acı tarifsizdi.Tek avuntum mutlu sonla bitmiş olması.

çok etkilendim..