Çocukluğun Soğuk Geceleri
Tezer Özlünün bu ilk romanı, yaşamın yalnızca başlangıcını oluşturmakla kalmayan, sürekli dönülen, belki de hiç çıkılamayan çocukluğu yansıtıyor. Yetişkinlerin, tıpkı çocukluğa olduğu gibi, farklılığa da aman vermeyen dünyasına karşı yazar anıların çıplak gerçekliğine sığınıyor. Tezer Özlü, Türk edebiyatının nostaljik prensesi. TADIMLIKİlkbaharla birlikte ılık havalar başladığında uzun yürüyüşlere çıkıyorum. Bazı günler Günk de olmuyor. Bulvardaki tramvay rayları sökülmeye, ağaçlar kesilmeye başlanıyor. Yollar genişletilecek. Toz, toprak ve çamurlar içindeki çukurlardan geçiyorum. Henüz yıkılmasına başlanmamış, havuzlu Saraçhane Parkından iniyor, Aksaraya doğru yürüyorum. Bulvarın sol kıyısında yükselen apartmanları seviyorum. (Geniş bir bulvarda oturabilme tutkum var. Evimizin önünde yol olmayışı beni üzüyor. Bulvarlarda oturabilenleri kıskanıyorum. Şimdilerde kimseyi ve hiçbir bulvarı, hiçbir evi kıskanmıyorum. Her yerde kalabilirim. Ama o bizim, önünü gecekonduların kapattığı evimizde bir gece bile oturamam. Hiç düşündünüz mü? Ölen bir insanı gerçekten bir kez daha görebilir misiniz? Ölen bir okula gidebilir misiniz? Ölen bir evde uyuyabilir misiniz? O yıllar öldü. O yılları bize öldürecek biçimde yaşattılar.) Yenikapıda henüz birkaç çayevi var. Sahil çakıl taşlarıyla dolu. Tren yolunun altından geçilince, odun depoları sahil boyunca dizili. Denize yakın bir yerde, taşlara oturuyorum. Önümde uzayan, gri mavi Marmara Denizine uzun süre bakıyorum. İçimdeki kıpırdanışları dinliyorum. Bir şeylere açılmak, bir yerlere koşmak, dünyayı kavramak istiyorum. Dünyanın bize yaşatılandan, öğretilenden daha başka olduğunu seziyorum. Oysa o yıllarda bu kaygılara çözüm getirecek hiçbir olgu yok. Yönetime karşı bir direniş başlamış. Soygundan, antidemokratik eylemlerden söz ediliyor... Ama yaygın olan yalnız varoluşçuluk. Marmaranın gri mavi boşluğuyla bağdaşan varoluşçuluk. Odun depolarının yanından, tren istasyonunun altından geçiyorum. Ayakkabılarımın altında taşınması güç çamurlar birikiyor. Eve dönmek istemiyorum. Kentin uğultuyla yaklaşan akşamında herhangi bir yerde olmak istiyorum. Ama kararan gökyüzüyle birlikte, evin sönük ışıklarına, gerilimli, rahatsız havasına dönmek zorundayım. Cumartesileri kabarık, kolalı jüponlar giyip, kentin yeni oluşan, daha zengin mahallelerindeki lokallere dans etmeye gidiyoruz. Buralarda küçük masa başlarında birkaç içki içerek oturuyoruz. Orkestrada ya da plaklarda günün moda şarkıları çalınıyor. Romantik İtalyan şarkılarını çok seviyoruz. Taşra düğünlerinin teneke havasını anımsatan, ama garip bir duyarlık var bu şarkılarda. Günk, hafta sonları bize gelmiyor. La lune es o es şarkılarıyla dans etmiyor. O hafta sonlarını da Dostoyevski, Turgenyef, ya da Çehovun dünyasında geçirmeyi yeğliyor. Oysa bizim artık sevgililerimiz var. Delikanlılar. Pantolonları, ayakkabıları şık, yeni yeni çıkan sakallarını tıraş eden, kokular süren, Avrupa kazaklar giyen sevgililerimiz var. Onlar çamur yığınları içinde değil, Nişantaş, Şişli, Topağacı gibi zengin semtlerde, büyük görkemli apartmanlarda oturuyorlar.
Baskılar1
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(25)
Tüm puanları gör (336)Kısacık bir kitapta böyle yoğun bir anlatım. Çarpıcı bir manik-depresif metin.
Tezer Özlü'yü ne zaman okusam 2 gün kendime gelemiyorum. İntihara meğilli olanlar okumasın.
Belki de deli diye disladigimiz bazı insanlar akilli gecinen bircok insandan daha akıllıdır. Ve akilliyim diye geçirenler, kendilerinden akıllı olan delileri (!) hazmedemedikleri için dort duvar arasına hapsetmeyi tercih ederler. Bu kitaptan da anlaşılıyor ki insana en büyük acıyı, zararı ne doğal felaketler, ne yoksulluk ne de açlık veriyor. İnsanin en büyük düşmanı; kendini insan zanneden insansilardir.
Kısa ama yorucu bir kitap. Sayfa sayısı (altmış küsür) tek seferde okumaya müsait diye elime aldım, bitirdiğimde kafam uğulduyordu. Yaşadığını ve düşündüğünü olduğu gibi kaleme dökmüş, o yüzden biraz sert.
ince bir kitap, hemen okuyabilirsiniz. genellikle ölüm temalı, güzel bir kitap.
dil ve anlatım, kurgu, olayları birbirine bağlama iyi ama çok abartılmış bir eser.
Tezer özlü ile ilk defa tanıştım, cocuklugumuzda bazı anılarımiz birbirine çok benziyormus. Kendimi yalnız hissetmedim. Ve akıl hastalığına karşı bakış açım değişti bu anlamda korkularim vardı yenmeme vesile oldu. Ayrıca müthiş aşk ki kan bir kadın, belkide benim aşklarimin izlenimleri görür gibi oldum ondanda bu kadar etkilendigim suphesiz.. kesinlikle diğer kitaplarını da okuyacağım.
akurgucu kahraman depresif orijinal
sarsıcı! http://kitapsevinci.blogspot.com.tr/2015/02/cocuklugun-soguk-geceleri-tezer-ozlu.html
büyük büyük laflarla anlatılan tezer özlü'yü merak edip büyük beklentilerde yazarın ilk kitabını okudum.fakat, beklentilerimin çok olmasından mıdır bilinmez -kitaptaki bazı kısımları hariç- bende etkisi çok da kalıcı olacağa benzemiyor.anlatımında ki çarpıklık hoş değildi.aynı paragrafta birden fazla anını anlatması tuhaf bir hava katmış esere ya da beğenmediğimden bana öyle geliyor olabilir. belki de ben anlayamadım yazarı. neyse yaşamın ucuna yolculuk kitabını okuyup öyle karar vermek lazım.
Bana karşıt düşünceleri olan birisiymiş Tezer Özlü. Ama bu karşıtlığı ve benim kınayacağım,yadırgayacağım şeyleri de şiirsel bir dille anlatmış. Bu şiirsel dil de sizi empati yapmaya zorluyor.
İnternet'te aratınca, yazarın hep takma isimle, benzetmeyle bahsettiği kişilerin aslını astarını bulabiliyorsun ya, garip bir haz veriyor insana o... İşte bu kocası diyorsun, bu da o kolyeli, görgüsüz adam... En çok şu, akıl hastanesindeki doktorların güzel kızlardan faydalanma metoduna içerledim ben... Ya bu adamlar 6 yıl 10 yıl, Allah ne verdiyse okudular diye, düştükleri her yerden bir avuç toprakla mı kalkmak zorundalar?.. Kızlar da, sonradan yine onlara muhtaç olacaklar diye, doktorlar ne isterse yapıyorlar diyor yazar... Vaaay be, biz insanı sömüremeyen meslek sahibi olmuşuz ya, doktorlar ne yapsa bize de susup seyretmek düşer tabi... Bir de, yine akıl hastanesinde sebepsiz yere hasta döven hademeler vs. konusu var (onlar doktor değil ya, 8-10 yıl okumamışlar, ancak dövebiliyorlar, yazık be...). Yani, sanki bunlar kitaba döküldü diye, ayıplanacak, bu kötü muameleler son bulacak gibi geliyor ama son bulmuyor di mi... O hademeler o doktorları dövseler ya, bak düşündükçe çok sinirlendim yine, en iyisi konuyu kapatayım...
Çok bunaltıcı değil sanırım sayfa azlığından, beni yazar hakkında merak ettirdi
Benim için ilk Tezer Özlü kitabımdı. Bazı yerleri anlamak için tekrar tekrar okumam gerekti. Bazen nerede olduğumu hangi zaman da olduğumu şaşırdım. Anlatımına alışamadım.
Kitap büyük bir boşluk yarattı bende.Ruh halimi iyice çökertti.Yaşadıklarına,bu gücüne hayran kaldım.Çok güçlü bir kadınmış dedim.Hayatını dolu dolu yaşamış.
Çok sıcak, içten, samimi bir anlatımı var. Sanki yıllardır dost olduğunuz biri size yaşam öyküsünü anlatıyormuş gibi okuyorsunuz kitabı. Güzeldi öneririm...
Okuduğum ilk kitabıydı sevgili Tezer'in hep okumak istediğim bir insandı, ancak kısmet oldu.. Yaşadıkları beni sarstı.. Anlatımını da çok sevdim, hikayesinin içine girebildim okurken.. Bütün kitaplarını ara ara, sindire sindire okumayı planlıyorum
ilginç bir kitaptı bu yazarın okudğum ilk kitabıydı açıkçası çok karıştım okurken sanki bir şizofrenin düşüncelerinde kaybolmuş gibi karmaşık hissettim kendimi:) okumalısınız ilk kez bitirmemek için sabrettiğim bir kitap oldu:)
Çok üzülerek de olsa umduğum gibi çıkmadı, sürükleyici değildi.
Çok büyük ümitlerle almıştım. Fakat kitapta erotizm ve tanrı tanımazlık ağır basmakta. Sanki dünyada tek yapılması gereken gezmek ve sevişmekmiş gibi gösterilmiş. Çok saçma. Zamanıma yazık..
Kafkavari bir birey olma arayışı. Samimi bir psikolojik roman. Bu ülkede kadın olmanın zorluğunu bilenlere tanıdık gelecek bir hayat.
Darbe dönemi, toplumsal normlar, ilişkiler ve hepsinden öte o soğuk kliniklerde yapılan alçakça elektroşok tedavileri. Ölmeyi dilemekte insanın hakkı ve ne hakla onu deli yerine koyuyorsunuz? Psikologların iki yüzlülüğü de burada görünür olunuyor. Yine Tezer'e yakışacak sadelikte bir dil ve yine acımasızca kullandığı duyu betimlemeleri.
Psikoloji türünde sevenler için ideal bir kitap... Ben bu kitap da herşeyden önce yazarın samimiyetini gördüm, ve gerçek bir delinin hatıra defterini okudum
'bazı kitaplar, gerçek yaşamdan daha duyarlı, daha büyük boyutlara götürüyor beni..' kitaptan alıntı..
