Piç

"Pahalı saatler takan insanların zamanları değerlidir."

"İnsan kendini öğrendi." "Sonra başını kaldırdı ve diğer insanlara baktı." "Evet." "İnsan paradan önce harcamayı öğrendi." "Sonra harcayacağı bir şey kalmadı ve diğer insanlara baktı." "Evet." "Diğerleri ne yapıyorsa o da aynısını yapmaya başladı." "Yani kendini harcadı." "Evet." "Ve insanın başına kendisinin getirdiği en büyük felaket olan..." "Heba..." "Dönemi başladı." - Sayfa 89 Hakan Günday bu kitapta düşünce tarzını tamamen yansıtmış. İçindeki karanlığı Hakan, Barbaros, Cenk ve Afgan ile "piç" kelimesi üzerinden sorgulayarak bol göndermeli harika bir kitap yazmış. Bu kitapta bir de bolca şarkı ismi görüyoruz ve ben ilk boşluğumda dinlemeyi düşünüyorum bu parçaları eminim güzel çıkacaklardır. Okuyacaksanız size tavsiyem konudan sıkılsanız dahi atlamayın çünkü her an bomba bir söz bomba bir düşünce tarzı çıkabiliyor ortaya. Son olarak tavsiyem Hakan Günday kitaplarının lise üçüncü sınıftan itibaren okunması. Böylesi karanlık fikirler içeren kitapların çocuk yaşta okunmasını çok doğru bulmuyorum.

Kendimi beyaz kadranlı romen rakamlı bir duvar saatindeki saniye çubuğu gibi hissediyorum. Zamanın kendisiyim. Geçiyorum.

Kitap başından sonuna kadar harikaydı. Başlamak istediğim yer; piçlere bağlanılmaması gerektiği. Ben, okuduğum her sayfada, hatalarını bilmeme, paslanmış ruhlarını hissetmeme rağmen onlara istemsizce bağlanmıştım. Kitabın sonunda, piçlerin yollarının ayrıldığı, Afgan'ın öldüğünü okumak, çok zordu. Kitabı, iki yüz on altıda bırakmak, sonunu hiç öğrenmemek istedim. Öyle kalmasını istedim. Zaten dibi görmüş hayatlarının, paslanmış ruhlarının böyle bir çöküşe gideceğini düşünmemiştim. Hakan Günday, kesinlikle en iyisi. Favori bir yazar olmayı hak ediyor. Her sayfada, bunu tekrar anladım.

Hakan Günday'ın bütün kitapları gibi karamsar ve bir o kadar da güzel...

Sisteme direnme, bohem yaşam, ilişkiler arasında geçen loser yaşamın harikulade anlatımı..

Filmi çekilesi derecede Piç bi kitap artık çekilsin.

Günday'ın okumadığım Malafa ve Zargana kitapları kaldı. Piç okuduklarım arasında en sonda kalıyor kalite olarak. Birkaç gömlek düşük yazarın diğer romanlarına oranla. Ama yine de keyifli Günday'ın dilini okumak.

Tam bir zaman kaybıydı benim için.

Kinyas ve Kayra'da olduğu gibi; herkes aynı bataktayken, kimileri devam eder, kimileri ters yöne doğru gider.

İçine gömülerek okumasanız da , kütüphanenizde yer almalı ve kendinizi yalnız hissettiğiniz anlarda işte bu , bu yüzden böyle , bu yüzden yalnızım , buyum ben diyeceğiniz bir kitap.

Bazı yerlerinde sıkılmadım diyen yalan söyler. Ortalar ve ondan sonrasından bahsediyorum elbette. İnişli çıkışlı bir kitap, okumaktan vazgeçemediğiniz kısımlar da oluyor, "bitse de gitsek," dediğiniz kısımlar da. Kesinlikle zaman kaybı değil ama Hakan Günday'ın daha iyi olabileceğini de biliyoruz elbette diğer kitaplarından. Biraz zorlama, biraz güzel.

Kitabı okuduktan sonra ilk defa bir markaya karşı hayranlık duydum.Sonra o markada çalışmaya başladım.Bana neden biz dediklerinde ise;Hakan Günday'ın Piç kitabını okudum,içeriğini anlattım ve siznle çalışma istiyorum demiştim:)

Hakan Günday'ın okuduğum ilk kitabı. Ve umarım son olmayacak. Bence şimdiki zamanın sosyal medya çocuklarını tatmin eden bir kitap. Bol bol altını çizdiğim yerler oldu. Güzel tespitler yapılmış kitapta, piçler üzerinden. Ve mizahi yönü ise tatmin edici. Karakterlerin birbirine çok fazla benzeyip sadece küçük ayrıntılarla birbirlerinden ayrılması aslında piçleri itici kılıyor. Ama Cenk'in tişörtlerini, Barbaros'un Birleşmiş Milletler Örgütü'nde çalışma isteği, Afgan'ın kundakçı karakteri ve en çok Hakan'ın "Bir kitap okumuştum. Adını hatırlamıyorum..." diyerek başladığı hikayeleri hayal gücünüzle birleşiyor. Kitabın en güzel yanlarından biri aslında bir soundtrack'e sahip olması. Kitabı okurken bahsedilen o şarkıları dinlemek piçlerin arasındaymışsınız hissini yaratıyor. Herkes okumasın bu kitabı. Eğer sevdiyseniz sadece iyi anlaştığınız arkadaşlarınızla paylaşın. Eğer içinde kendinize ait bir şeyler bulduysanız sadece bunu anlayabilecek kişilere önerin bu kitabı. Çünkü geri kalanlar beğenmeyeceklerdir. Neden diye soracaklardır. Ama "Neden" sorusu piçliği yok eder. Kitapta geçen müziklerin bir çoğunu ise not almıştım: David Bowie-Sound and Vision (Electric Blue) Black-Wonderful Life Bouga-Belsunce Breakdown İbrahim Tatlıses-Yalnızım Dostlarım The Stranglers-La Folie Village People-I am what I am Rocky Horror Picture Show-Touch-A, Touch-A, Touch me The Velvet Underground&Nico-Femme Fatale Steve Miller Band-Serenade Henry Mancini-Pink Panther Theme Hot Chocolate-You Sexy Thing Dean Martin-Innamorata Frank Sinatra-My Way The Cure-Just Like Heaven

söylenecek söz yok muhakkak okunmalı

Bir süre sonra çok boş ve hareketsiz gelmeye başladı. Bıraktığım nadir kitaplardan

Hakan Günday'ın okuduğum her kitabının muhteşem olduğunu söylemem ama her kitabında muhteşem olan parçalar var . Bence Piç'te bu durumdan bolca var . Gerçekçi ve rahatsız edici sindirilmesi zor durumlar var . Bukowski gibi . Kesinlikle bu adamın da eh idare eden diyeni yok . Sevenler kesinlikle okumalı .

Her şeyleri tükendikten sonra ne yapacaklarını çok merak ediyordum. Ne kadar aldırmaz ve duyarsız olacaklarını. Ve sona geldiğimde cevabımı aldım. Olması gerektiği gibi bir son oldu. Yine de Piç'in terim anlamını çok daha iyi öğreten bir kitap :) Yeraltı Edebiyatına pek yatkın olmayan ben , bu kitapla mest oldum. Bana sorulacak olursa bu kitap okunarak kesinlikle bakış açısını zenginleştirecek türdedir.

Hakan Günday karakter yaratma konusunda çok kıt. Romanlarındaki karakterlerin hepsi birbirinin aynı. Hepsi alkolik, sıgara bağımlısı, seks düşkünü, hayattan bıkmış, işe yaramaz adamlar. Dolayısıyla adı Kinyas olmuş, Hakan olmuş, Afgan olmuş fark etmiyor. Hepsi tek bir vücutmuş gibi okunuyor. Ayrıca bütün kitaplarında kasvetli bir hava var. Sürükleyicilik yok. Başta dikkat çeken konu, okuyucuya merak uyandıracak bir şey vermeyince sıkmaya başlıyor.

"Tanıdıkları insanlara yeterince borçları vardı. Bir de hayata borçlanmak istemediler. O yüzden aldıkları her nefesi geri verdiler. " " Hayat seni oyle bir noktaya getirir ki kendini sevdiklerinle savasirken ve nefret ettiklerinle sevisirken bulursun. Uzulursun. Pisman olursun. Sonra biraz zaman gecer ve tersinin bu dunyada islemedigini anlarsin... " demiş, ben ne desem AZ

Kendini Piçlerle özdeşleştirdiğini hissettiğiniz bir adam hayatınıza girip çıkınca, ister istemez kitabı merak ediyor insan.. Hakan Günday gerçekten derin, karanlık ve çok başarılı bir yazarmış.. Öyle anlar geldi ki, acaba bu adam kendisi de mi Piç dedim? Zira insan, kendi dışında kimseyi bu kadar iyi tanıyamaz, anlatamaz, içine giremez gibi.. Altını çizdiğim cümleler, paragraflar geri dönüp okuyunca, bir de böylelerinin varlığını bilince gerçekten etkiliyor insanı. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.. :)

En sevdiğim kitaplardan biri diyebilirim. Hikaye başlarda güzeldi ama sonlara doğru pek hoşuma gitmedi. Hoşuma gitmedi dediysem yazar kötü yazdığından değil, karakterlerin yaşadıklarından dolayı üzüldüm :)

Aforizmalara boğulmuşta olsa çok güzel anlatılmış bir eser.Yakında filmi çıkacağı yönünde ki haberler doğrulandı. "Medeniyet duvarla başlar. duvar örmek çeşitli amaçlar taşır. bu amaçların ilki ayırmaktır: insanları, hayvanları, bitkileri ve şeyleri. daha sonraki amaçlar içeride ya da dışarıda bırakmaktır: insanları, hayvanları, bitkileri ve şeyleri. duvarlar örülür ve iki cephelerinde hayatlar gelişir. duvarsız bir dünya günümüz insanı için cehennemdir. medeni insanın ruhsal dengesi sonsuza dek kaybetmesine elektirik, kanalizasyon ya da iletişim sistemlerinin çökmesi değil, duvarların yıkılması neden olacaktır. bu yüzden duvar ustalığı kapitalist anlamda ilk gerçek meslektir. "

Bir yanda en güzel kıyafetlerini giymiş, bayramın verdiği sevinç ve telaşı yaşayanlar ama diğer yanda heyecanla yolunu gözledikleri ve diğer insanlar gibi mutlu bir bayram sabahına hazırlık yapmayı umud eden, bir parçalarını kaybetmenin şokunu, hüzün ve gözyaşlarıyla yaşayan bir aile nin hikayesini bekliyorsanız bu o kitap değil ince ve sık örgülü kan revan romanı Hakan Günday kalibresinde

güzel gidiyor şimdilik...