Sıradan insanların sıradışı hayatları... Murakami, yine kendine has üslubuyla ölüm-intihar-aşk üçgeninde geçen olayları anlatmış. Romanda, gerilim-macera-olay öğeleri fazla değil; yani hareketli ve sürükleyici bir roman sayılmaz. Ama karakterlerin yaşadıkları, düşündükleri, duyguları, umutları ve umutsuzlukları derin ve etkileyici bir şekilde işlenmiş.
Şu ana kadar okuduğum en iyi Murakami romanı.
http://kitapeylemi.blogspot.com/2013/01/2-imkansizin-sarkisi-haruki-marukami.html
sade anlatımına rağmen insanı etkileyen bir kitap. ilerledikçe Vatanabe'nin kişiliğine hayran olarak ve olayları onunla birlikte yaşayarak okudum.
Murakami'nin okuduğum ikinci kitabı. Sahilde Kafka'dan da memnun kalmamıştım ama herkes ne kadar iyi bir yazar olduğunu vurguladığı için ikinci bir şans vermek istedim. Öncelikle şunu kabul etmeliyim yazar kendini okutturuyor, merak ettiriyor fakat sonuç alamıyorsunuz. Bu yazarın üslubu sigara içmek ya da çekirdek çitlemek gibi geldi bana. Hoş değil ama bırakılmıyor. Konusu, karakterleri hepsi üzücü, içinizi ezici cinsten ve hiçbir şey katmıyor insana. Ha bir de şu çok komikti güya savaş zamanı geçiyor; zamanla ilgili tek data kitabın 2.sysındaki iki cümleden ibaret. Kısacası bu yazarı Doğan Yayıncılık'ın başarılı bir reklamı olarak görüyorum.
Murakami'den Tokyo'da Drama Sanatı okumaya Üniversiteye gelmiş Toru Vatanabe adlı bir öğrenci etrafında kurduğu arkadaşlıklar ve bu arkadaşlarının yapıları o yaş problemlerini işlediği bir gençlik romanı. Oldukça güzel bir Murakami romanı. Değerlendirmede elimde olmadan yanlışlıkla dört yıldız verdim sonrasında düzeltemedim. Yoksa rahatlıkla tavsiye edeceğim oldukça keyifli bir roman İmkansızın Şarkısı