Ruhi Mücerret

migrostan çıkıyorum,durdurdu beni kasiyer, alarm ötüyor.ulan neye ötüyor,neyime ötüyor,bir daha geçiyorum, bildiğin hırsız var diye bağırıyor.kızce şüphe içinde süzüyor beni, oysa evrende şüphe içinde süzülecekler sıralamasında sonlardayım,müstakbel bir hırsız adayı için fazla yavaşım bir kere... çantanıza bakabilir miyim diyor,açıyoruz çantayı, artık sandığımdan daha samimiyiz, daldırıyor elini,peki madem, saklayacak neyimiz olabilir.(bu arada bir ben kaç kişiyiz diye kendime soruyorum ama şimdi, şizofreni gecikmeli bir jeton olup düşüyor) ruhi mücerret'i alıyor, arka kapağını açıyor,nanananaaaaaa,işte bu işte bu...ayraçından anlaşıldığı üz're kitabın gayet ortalarındayım ve migrosta bulunduğum süre bu hızda kitap okumamı sağlayamaz.kızce de durumun farkında zaten, "ama bu her yerde öteeer diyor, kasanın bitişiğinde, nereden çıkardığını hiç anlamadığım bir falçata bir anda kitabın içerisindeki alarmı söküp alıyor.sökülen alarmla birlikte kitabını ödünç aldığım arkadaşımın gözleri,iyi kötü çirkin filmlerinden bir sahne olup gözlerimin önünden süzülüyor. o falçata ile onun kalbini sökmem gerek aslında.ama söylediğim gibi, bir seri katil için de oldukça yavaşım ve iyi bir satranç oyuncusu olduğum da söylenemez. o kitabın arkasına oğlum için caliou kitabı çıkartmalarından kocaman bir kara kedi yapıştırıyorum.kitabı okurken,yüzlerce kez cep telefonumla sevdiğim bölümlerin fotoğrafını çekip en sonunda kitabın bir mini fotoromanını çıkarmış kadar oluyorum.kitabı sahibine teslim ederken düellodaki bir kovboy gibi, hayır kahraman olanlardan değil, bildiğin bacaklarım titriyor ama hesapladığım ince bir nokta var, kitap sahibi kedi de sahibi, kara kedi akıllı işti dercesine sırıtıyor kapaktan. işte 6.45teki imza gününde bunları anlatmayı çok isterdim, o ilk sayfaya adımı yazarken, ben arka kapağa aynı kediden bir daha nereden bulurum diye düşünürken...

cok begendim.

Çok komikti çok heyecanlıydı ters köşe oldum:)) ilk kez Murat Menteş okudum ama diğer kitaplarını da almayı düşünüyorum.

MUHTESESEM bir kitap yaaaa... Bir kere guluyorsunuz resmen okurken, kara mizah bir yandan, bir yandan Cem Yilmaz kivami (gerci o da iyi kara mizah yapar ya)...Sonra, action !! var, ask var...Ve de anlatilmak istenen cok cok sey var...Murat Mentes ya, ben seni nasil kesfetmemisim ya...Bir cok basligi, cumleyi not edip, insan evinin duvarlarina, aynasinin koselerine falan yapistirmak istiyor...Coca Cola ne mi? Okuyan anlar kardesim, hem sadece Cola mi?????? "100 yasindan kucukseniz, bu romani mutlaka okuyun!" demis Emrah Serbes....Reklamlari izlediniz:)))))

Murat Menteş'i bu kitap sayesinde tanımış oldum ve okurken hem çok eğlendim hem de ilginç kurgusuyla dikkatimi yoğun bir şekilde verdim.Absürd bir film tadında kahvenizi yudumlayarak keyifle okuyacağınız bir kitap.Leyla ile Mecnun dizisi sevenler senarist Burak Aksak'ın o muhteşem hayalgücünü iyi bilirler.Murat Menteş'te de bu tarz bir hayalgücü olduğunu düşünüyorum.

Hayatımda okuduğum en eğlenceli kitap. Resmen trajikomik bir baş yapıt :)

Ruhi mücerret amcayı çok sevdiğimi söyleyebilirm absürt gerçekçilikten hoşlananlar için bence en iyi yazar:)

Beklediğim gibi çıkmadı. Konu sürükleyici değil.

100 yaşında ki Ruhi dede'nin inanılmaz komik hayatı. Tebessüm etmek isteyene tavsiye ederim. Edebi değeri çok yüksek bir kitap değil bana göre,kolaylıkla okunabilir,sade bir üslup var. Keyifli okumalar :)

http://moonlightcat13.blogspot.com/2016/03/ruhi-mucerret-murat-mentes-eskiden.html

fena değil akıcı bir kitap

Bu adamı seviyorum. Yine eğlendirdi, çok da merak uyandırıcıydı tavsiye edilir.

100 yaşında bir adamın kafasının içinden geçenleri bu kadar düzgün ve başarılı yazabildiğine göre (bana göre yani, ben ikna oldum çünkü) Murat Menteş vampir olsa gerek. Acayip, doludizgin bir kitap yazmış yine. Bitsin istemedim; ama bitti. Kitabın okunma hızını da şöyle özetlemek mümkün: Koş, yoksa düşersin. [Şimdi reklamlar.]

Dikkat Spoiler... Zaman kişi ayrımının okuyucuya bırakılması benim için dezavantajdı.Onun harici esprili.gırgır şamata ile reklam içeriğinin bu kadar güzel bir kurgu olarak düşünülmesi çık ilginçti.Her ne kadar bazı çok basit olmuş dediğim şeyler çıksa da karşıma yine de hızlı okunan bir kitap.Bölüm başlarındaki yazılarından tut içindeki müzik ve film parçalarına kadar.Türk edebiyatındaki yenilik mi farklılık mı yoksa bakış açısı mı desem bilemedim.Değişik sonuçta hiç okumamıştım böylesini.Kitabı sevdim.Murat Menteşi de sevdim:)

yarım bırakmıştım kitabı neden bıraktım bilmiyorum hatırlamıyorum ama eğlenceli bir kitapmış .ölü diriltme ,adam kaçırma ,vurma kırma herşey mevcut kitapta ,hayal ürünü olay örgüsü çok ,okunur bir kitap vesselam

Dublörün dilemması gibi bir kitap bekledim açıkçası ama ne yazık ki umduğumu bulamadım..Yazarın bu kitabı yazmaktaki amacını yada vermek istediği bir mesaj varsa bile ben hiç anlamadım..Zoraki cümleler,abartılı betimlemeler,insanı yoran dil oyunlarından çok sıkıldım.Fazlasıyla adı geçen ürün isimleri ve emrah serbes isimli yazara yapılan göndermeler sayesinde zorunlu reklam izliyormuş hissine kapılmam da cabası.. Okurken eğlenemedim,öğretici bir yanı da yoktu,sıkılmam, zoraki okumam yanıma kar kaldı bu kitapla.. Kesinlikle tavsiye etmiyorum..

Harika bir romandı. Kesinlikle tavsiye ederim. Alıntı yapmak istesem yapamam çünkü kitaptaki her cümle alıntılık. Edebi cümleler, aforizmalar baştan sona beyninizi sonuna kadar zorlayan, anlamlı, kurgusu mükemmel bir kitaptı. Çoğu insan zorlama cümleler vs. yazmışlar da bence hiçbirşey anlamamışlar. Bu cümleler zorla çıkmaz. Yazılan ve söylenen cümlelerin anlamını anlayanlar sadece kıymetini bilirler. Bilmeyenler anlamayanlardır. Ve anlayamayanlar da suçu kitaba ya da yazara atarlar, beğenmezler. Kesinlikle okuyun.İyi kitap bulup okumak istiyorsanız bu kitap size ilaç gibi gelecektir !!! Aynı zamanda kitap kapağı da çok başarılı !

İsim kombinasyonları harika :) eğer soyadım Üneli olsaydı, adımı Korkut olarak değiştirirdim.

Afili Filintalar yazarı Murat Menteş'in yayımlanan son; benim ise okuduğum ilk kitabı. Sanırım biraz tersten başlamış oldum Murat Menteş kitaplarını okumaya zira, bir çok kişi yazarın önceki kitaplarının daha güzel olduğunu söylemiş. Ben ise bu kitabı çok sevdim, yazarı sevdirdiği için. Kapağına tav olduğumdan mıdır bilmiyorum ama, elime ilk bu kitabı almak istedim. Murat Menteş, kelimeleri oyun hamuruymuşçasına şekillendiren bir yazar. Çok nazik; bazen de kafa yoran. Mizah desen, sık sık gülümseten, bazen de kahkaha attıran bir seviyede. Karakterlerin isimleri de kişilikleri de ayrı bir dünya. Olay örgüsü ise çok sürükleyici. Her bir karakteri dünyasından dinliyoruz olayları ki bu çok çekici geliyor bana ve kısa kısa bölümlerden oluşması da kitabı okurken mola vermiş hissi yaratıyor. Bilmediğim kelimeler çok sıktı, bu da öğretici bir yan diyelim. Çokça not alınası, felsefeli cümleler ve diyaloglar vardı kitapta. Ruhi Mücerret'in mezar taşına yazdıracağı cümle ile Civan Kazanova'nın eğer olmasaydı icat edeceği şeyler kitaptaki en hoş satırlardı. Uçarı bir kitap. Edebi olarak da ele alırsak kelime oyunları yetmez. Bazı bazı yoğun aforizmalar, -her ne kadar altı çizilesi, tekrar tekrar okunası olsa da- kitabı ciddi bir noktaya taşımaya yetmemiş. Ama yazarın huyu bu, belli. Bu da güzel bir şey bence. Bu kitabı okurken aldığım zevk, bu çetenin diğer üyesi Alper Canıgüz'ü okurken aldığım zevk ile aynı. Birbirlerine ne kadar benzeseler de, birbirlerinden farklılığını okuyunca anlıyorum. Güzel yazarlar, güzel yazıyorlar.

Murat Menteş'le tanışma kitabım, sevdim mi evet sevdim ama sanki tanışmak için uygun bir kitap değil gibi geldi. Yazarın değişik bir tarzı var ve direkt bu kitaptan başlamak yanlış bence, diğerlerini de okumayı planlıyorum.

Çok zekice yazılmış bir kitap. Büyük bir keyifle okudum. Sonunun gelmesini istemedim.

Murat Menteş'in hayal gücüne, zekasına hayran kaldım. Yarattığı karakterler çok başarılı. İnanılmaz eğlenceli bir kitap. Hiciv gücünüzü geliştirmesi kaçınılmaz..

Menteş yine öyle bir harmanlamış ki mizah ile kurguyu, bilim-kurgu filmlerine taş çıkartacak şahane bir roman çıkmış bir kez daha ortaya. 100 yaşını aşmış Ruhi Mücerret amcamız İstiklal gazisidir, bu savaşı görüp de günümüze kadar gelmeyi başarmış (!) son insan evladıdır bir başka deyişle. Ama Ruhi amcamız ilerlemiş yaşına rağmen espri kokan hareketlerini hiç yitirmemiş, herkese lafını yapıştırmasını bilen, yeri geldiğinde aksi yeri geldiğinde de bir hayli muhafazakar, ülkede her yıl adım atılmadık yer bırakmayan şahsına munhasır bir dedemizdir. Sürekli yakınlarını kaybeden, etrafındaki tanıdıkları bir bir hayata gözlerini yumarken o sürekli uğurlayan tayfada yer alan Ruhi Mücerret o kadar bıkmıştır ki hayattan, eline geçen muazzam bir aksiyon fırsatı sonrası talihi açılır, kendini keyifli mi keyifli, dolu mu dolu bir hikayenin ortasında bulur. Yarattığı karakterlerle ve anlatım tarzıyla her okuduğum kitabında kendisine biraz daha fazla gıpta ettiğim Murat Menteş, sizi öyle güzel bir İstanbul hikayesinin ortasına bırakıyor ki okurken bir yandan inanılmaz ötesi eğleniyorsunuz bir yandan da bilim kurgu semalarında dolaşan serüvenin beyaz perdede nasıl duracağını merak ediyorsunuz. Ama tabii kitapta kalması her daim daha iyidir, hiç elleşmemek lazım diye de not düşüyorsunuz hemen. Hakan Günday’ın karanlık tarafı ne kadar keyif veriyorsa Murat Menteş’in absürd maceraları da o kadar keyif veriyor bana. Korkma Ben Varım kaldı sadece, ne zaman okurum bilinmez ama Ruhi Mücerret mutlaka arşivde yer alması gereken romanlardan. Ha bir de, o kadar reklam neydi yav? Yerleştirmeden çıkıp bıktırma politikasına geçmiş gibi geldi, hoşuma da gitti ne yalan söyleyeyim. http://cineshoot.net/?p=7428

bir yazarın belki de en büyük kabusu eserlerinin sürekli birbirleriyle karşılaştırılması,bir okurun belki de en büyük hatası yazardan her defasında çıtasını yükseltmesini beklemektir. fakat yazarın diğer kitaplarından bağımsız olarak değerlendirsem bile sonuç değişmiyor.yazılmak için yazılmış.ben de okudum,bitti.o kadar.

Kitabı bunca zaman bekletip okumamamın tek sebebi; herkesin dilinde olması, her yerde kitabın karşıma çıkması, uç yorumlarda bulunulmasıydı. Böyle olunca o kitaptan uzaklaşıyorum nedense, daha doğru bir zamanda okumam gerektiğini düşünüyorum. Ki o da bu günlermiş. Her neyse... Murat Menteş adeta dil ustası. Bir başladım mı kaptırıp gidiyorum kendimi anlatımın akıcılığına. Ruhi Mücerret de su gibiydi. Karakterler o kadar samimiydi ki, sanki hepsini öncesinde de tanıyordum ve yeniden karşılaşmışız gibi hissettim. Hem güldüm, hem gözlerim doldu. Birden fazla duyguyu aynı kelimelere sığdırmayı başarabilen bir yazar.