Çavdar Tarlasında Çocuklar

Kitapla ilgili altını çizdiğim kısımlardan birkaç alıntı: ''Yani, bir şeyi yapmadan önce, ne olacağını nereden bilebilirsiniz ki? Yanıtı belli bunun; bilemezsiniz. '' ''Sorun da buydu işte. Asla güzel ve huzurlu bir yer bulamıyordunuz, çünkü böyle bir yer yoktu.'' "Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.''

Bu kadar boş başka bir kitap okudum mu bilmiyorum. Sadece paragraflardaki ilk cümleyi okuyarak bitirdim, belki sonunda bu kadar sayfayı yazmaya değer bir şey vardır diye ama, maalesef. Tamamen zaman kaybı. Verdiğim 2 puanı kitap sayfalarına ve harcanan mürekkebe verdim.

Çavdar tarlasında çocuklar- vay canına! ne berbat bir kitaptı. Okul hayatı başarısız olan bir ergenin iç dünyasını yansıtıyor. Bu kadar popüler olmasını hala aklım almıyor. Okumasanız da çok şey kaybetmezsiniz.

Okuduğum kitaplardan birşeyler öğrenmeyi, bana birşeyler katmasını ya da en azından okuma keyfi vermesini isterim. Bu kitapta bunların hiçbirisi yok. Okuldan atılan sıradan bir çocuğun sıkıcı gereksiz yaşadıkları var. Sonunda bir sürpriz varmı derseniz o da yok. Hatta yazar bile bence yazdıklarından sıkılmış yarım bırakmış gibi geldi bana. Daha değişik bir son yazılabilirdi. Aslında nasıl biterse bitsin, kitabın sıkıcılığını ve gereksizliğini değiştiremezdi. Benim için tam bir vakit kaybı oldu. Tavsiye etmiyorum

çok kötü...zor bitirdim...

Bir ergenin iç dümyası ancak bu kadar iyi yansıtılır diyebilirim sadece😅

Amerikalı yazar Jerome David Salinger'in 1951 yılında yazdığı " Gönülçelen " diğer adıyla Çavdar tarlasında Çocuklar yazarın tek romanı olma özelliğini taşıyor. O kadar övgüsünü duydum ki bir de belgeselini izleyince kitaplıkta uzun süren kitabı elime aldım ve okumaya başladım. Kitap bir sürü olaya neden olmuş. mesala John Lennon'un katiline yol gösterici olmuş Teoman Gönülçelen şarkısını bu kitaptan esinlenmiş Kennedy'nin katilinin üzerinden çıkan kitapmış Komplo teorisi filmine Mel Gibson'un saplantılı olarak sürekli satın alıp okumadığı kitapmış. Kitap ahlak dışı ve müstehcen bulunduğu için ABd nin bazı eyaletlerinde yasaklıymış vs vs Beni hayal kırıklığına Camus'un Yabancı kitabından sonra hayal kırıklığına uğratan ikinci vaka oldu benim için. 17 yaşında Holden Caulfield adlı bir çocuğun gel git lerini eğitim sistemin anlatan bir kitaptı benim için. Kötümüy dü değil zor mu okunuyor değil hatta yer yer keyifli bir kitaptı. Hayal kırıklığı daha doğrusu şaşkınlığım, ne gibi bir etki yapmış insanlara cinayetler işlenmiş şarkılar yapılmış yasaklanmış ben orasına şaşırdım......

İşe yaramaz diye düşündüğümüz çocukların iç dünyasındaki bu depremleri birazcık olsun sezinleyebilseydik, Holden bizi bu kadar etkilemezdi. İçine sarılmak istiyor insan...

Kitaptan şöyle bir alıntı yaparak ne düşündüğümü anlatayım; "Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir." Ve ben Çavdar tarlasında Çocuklar kitabını okuduğum sıralarda ah keşke Mr. Salinger ile konuşma fırsatım olsaydı felaket kıyak bir insandır kesin dedim :)

güzel bir kitap ama bu kadar ünlü olmasının sebebi nedir ben anlayamadım

Ne kadar akıcı bir dili var, her kesimden insanın okuması gereken bir kitap..

Beklentilerimin çok çok altında bir kitaptı...

Holden'in sohbetinin daha uzun zaman devam etmesini isterdim ama ne yazık ki çabuk bitti -ara vererek, sindirerek okumaya çalışmama rağmen. Holden bana ergenliğimi hatırlattı ve yetişkinliğimi sorgulattı. Kardeşlerin insan hayatı için ne kadar önemli olduğunu hatırlattı ya da çocukların. Uzak bir yere gitmek istiyor ancak gidemiyorsanız bunun nedeni küçük kardeşinizi bir daha görememekten korkmaktır. Holden hikayesinin devamını psikiyatrist görüşmesinden sonra anlatmadı ama bana göre psikiyatriste de ihtiyacı yoktu. Bir çok insanın yavan bulmasına rağmen kullandığı "bittim, lanet" gibi kelimeleri beni kitap okuyormuş hissinden çıkardı, gerçekten bir arkadaşımla muhabbet ediyormuşum gibi hissettirdi. "Birilerinin size dayılarını anlatması güzel bir şey. Özellikle de konuşmaya babalarının çiftliğinden başlayıp, sonra birden bire ilgileri dayılarına kayarsa. Yani çocuk güzel güzel, heyecanlı anlatırken, böyle, 'Dağıttı!' diye bağırıp durmak ne kadar ayıp bir şey... Ne bileyim? Açıklaması çok güç." Bugün daha sonra okumak üzere kitabımı rafa kaldırıyorum. Ben ona bir şey anlatmadım ama Holden'i şimdiden özledim bile..."

Bayıldım.hele 16yaşında bir çocuğun ağzından yazılması.bazısına itici gelebilir ama bana çok samimi hissettirdi

Yer yer gulumseten bir kitaptı.Kıyak ,rezil, bittim buna , felaket ,lanet kelimelerini bolca içinde bulunduruyor ve bunların kitaba ayrı bir hava kattığını düşünüyorum.Sıkılmadan okudum.Holden ın kardeşi Phoebe'yle diyaloglarına bittim:)Allieye ve Phoebe ye duyduğu içten sevgiyi size de hissettiriyor. *"Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman,bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da , canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir." *"Tanıştığıma hiç memnun olmadığım kimselere,durmadan , 'Tanıştığımıza memnun oldum' demek beni öldürüyor.Ama hayatta kalmak istiyorsanız,ille de bu zırvaları söylemek zorundasınız." *"Bazı şeyler olduğu gibi kalmalı.Elinizde olsa da , onları büyük cam vitrine koyup oldukları gibi kalmalarını sağlayabilseniz." *"Bir şeyi çok iyi yapıyorsanız, bir süre sonra dikkatli olmazsanız gösteriş yapmaya başlıyorsunuz.Ve sonunda da iyi olmaktan çıkıyor yaptığınız." *"Bir insan öldü diye onu sevmekten vazgeçmek zorunda mısın, Tanrı aşkına; özelikle de, hayatta olanlardan bin kez daha iyi kalpli bir insansa? " *"Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir,olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir."

Holden Caulfield ' ta biraz kendimi bulduğum bir karakter. Genelde iç sesiyle konuşmalarının konu aldığı kitap kahramanın okuldan atılmasıyla başlayan ve sonrasında yurttan ayrılarak dışarıda yaşadıklarını anlatır. Güzeldir okunmasını tavsiye ederim.

Bazı kitapları orjinal dilinden okumak gerekiyor. Çünkü bazı kitaplar yazıldığı dilde tat veriyor. Çavdar Tarlasında Çocuklar da o kitaplardan biri işte. İngilizce cümlenin yapısı Türkçeye uymuyor, günlük dilde rahatça kullanılan kalıplar Türkçeleşince çok yapay kalıyor. Bu, bu kitapta rahatlıkla görülüyor. Neyse.. Çavdar Tarlasında Çocuklar Holden isimli bir karakterin okuldan atıldıktan sonraki iki üç gününü anlatıyor. Belki baktığınızda kitapta yaşananlar öyle ahım şahım şeyler değil. Bir kitaba neden konu olur ki bu ? diyebilirsiniz ama Holden çok tuhaf bir çocuk. Zaten 17 yaşın getirdiği dengesizlik, hiçbir şeyi beğenmeme hali varken bir de çok sevdiği kardeşini de kaybeden bir genç adam Holden. Okuldan da atılınca öylece boşlukta kalıyor işte. Kitap bitince pek bir şey olmadı yani öyle müthiş bir etki bırakmadı ama içimde bi burukluk vardı. Kitabı sevmiştim, Holden'ı sevmiştim. Gerçekten güzel anlar vardı kitapta. En güzeli kuşkusuz kardeşini yağmurun altında, başında çılgın avcı şapkasıyla izlediği ve o an ne kadar mutlu olduğunu söylediği andı. Evet insanın gerçekten böyle anları oluyor ve diyebileceği tek şe: Siz de orada olmalıydınız oluyor. Çünkü bazı mutluluklar cidden tarif edilemiyor. Bir de kışın göl donunca ördekler nereye gider ? Bu neden bu kadar önemlidir ? İnsanlar neden böyle şeyleri düşünmez ?

Son zamanlarda okuduğum en sıkıcı kitaptı bitsin diye baya zorladım kendimi açıkçası..Nasıl bu kadar abartılmış anlamış değilim falan filan lanet seyler kitabın yarısı bu kelimelerden ibaret zaten.Okumasanız hiç birşey kaybetmezsiniz zira benim 3 gunum heba oldu

Yine abartılmış kitaplardan biri.

http://fairytaleess.blogspot.com.tr/2016/01/cavdar-tarlasnda-cocuklar-kitap-yorumu.html Kitaba başlarken konusu hakkında inanın ki hiçbir fikrim yoktu. Ben köyde geçen , bir dostluk hikayesi beklerken bambaşka bir kurguyla karşılaştım ve bu benim için çok daha iyi oldu. Hem böylece ne kadar klişe düşündüğümü de fark etmiş oldum. Bu kadar tantanadan sonra kitabımızın konusuna şöyle kısaca bir değinirsem ; kitabımız Holden isimli bir gencin ağzından anlatılıyor. Onun yaşamında gelişen olaylara tanık oluyoruz kitap boyunca. Ana karakteri (yani Holden'i) cidden çok sevdim. Onun hissettiklerini hissettim kitap boyunca bir anlamda. Kitabı herkese önerebilir miyim orasını bilemiyorum ama. Evet kitabı severek okudum ve çok beğendim. Ancak belli bir okuma alışkanlığınız yoksa kitabın altında yatan mesajdan çok fazla etkileneceğinizi sanmıyorum. Ama yine de belli mi olur , belki de bu kitapla seversiniz okumayı. Onun dışında modern klasik dalında bir kitap arıyorsanız da öneririm. Yazarın dili gerçekten çok akıcı. Hatta kitap , günlük konuşma üslubuyla yazılmış. Onun dışında kapağını da gerçekten çok sevdim. Böyle sade kapakları ayrı bir seviyorum.

Beklediğim kadar iyi değildi.

'lanet' kelimesinden başka hiçbirşey kalmadı aklımda kitabı yeni bitirmeme rağmen..

Belki isminden dolayı çok farklı bir konu beklemişim. Yaş itibariyle 40'larımda bir kız annesi oluşum romanı beğenmemi engellemedi. Aksine ergen oğul sahibi her anne o psikolojiyi anlamak için okumalı diye düşünüyorum. Bu genç adamın samimiyetini sevdim ben. Otobüste başınıza dikilip konuşan liseliler misali o çağlarda yaşananlar ve düşünülenler evrensel sanırım. Karakterin zengin çocuğu olması canımı sıktı tabii ama sonuçta hepsi farklı acılar çekiyor. Zor dönem...

Kitabın konusu bir liseli gencin başından geçenleri kendi uslubuyla anlatıyor.Açıkcası konusu beni pek sarmadı.Ayrıca kitap sanki biraz eksik kalmış gibi.Final olmamış.Bazı konular da havada kalmış.Son olarak 'lanet' kelimesi kitapta çok fazla geçiyor ve bu da bir süre sonra bayıyor.Kısacası zaman kaybı.

ben bu kitabı nasıl kaçırmışım?? bu tarihe kadar beklememin bir sebebi olduğuna inansam da etkisi süren sürecek şeffaflıkta bir kitaptı.. 13 yaş üstü dönemin bakış açısını çok iyi şeffaflaştırmış, Şeker portakalı nasıl bir çocuğun bakışına indirgiyor ( yada yükseltiyor) sa bakışımızı bu kitap da teenage dönemine.. Çok temiz bir bakış açısından normalleşen ve sürekli olup biten şeylere bir dokunuş.. Çok keyifliydi bence.. ( Bu arada ben Albert Camus - Yabancı, Yusuf Atılgan- Aylak Adam gibi olay değil sadece gündelik olaylara bakış açısı içeren kitapları okumaktan keyif alan biriyim. bu yüzden bence keyifliydi diyorum... :)) son olarak bir de alıntı; "Olgunlaşmamış insanın özelliği bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, Olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir"