Fahrenheit 451

Dışımız serseri, içimiz kütüphane...

'Nehirden gideriz. Eski demiryolu hattına baktı. Veya şu taraftan gideriz. Veya artık otobanlarda yürürüz; içimizde bir şeyler biriktirmeye zamanımız olacak. Ve bir gün, içimizde uzun süre kaldıktan sonra, ellerimizden ve ağızlarımızdan dışarı çıkacak. Ve çoğu yanlış, ama tam yeteri kadarı doğru olacak. Bugün yürümeye başlayacağız sadece ve dünyayı, dünyanın ortalıkta yürüyüp konuşma tarzını, gerçek görünüşünü göreceğiz. Her şeyi şimdi görmek istiyorum. Ve içimize girecek şeylerin hiçbiri bende olmayacak olsa da, bir süre sonra hepsi içeride bir araya gelecek ve o zaman ben olacak. Şu dış dünyaya bak, Tanrım, Tanrım, dışarıdaki şu dünyaya bak, benim dışımda, yüzümün ötesinde ve ona gerçekten dokunmamın tek yolu onu nihayet ben olacağı yere koymam, kanımda olması ve günde bin çarpı on bin kez pompalanarak içimi turlaması. Onu sımsıkı tutacağım, asla kaçmasın diye. Bir gün dünyaya sımsıkı tutunacağım. Şimdi bir parmağım üstünde; bu bir başlangıç.' 1984ten sonra okuduğum en iyi distopyaydı.

algımı geliştiren bir bilim kurgu. çoktan kitapseverlere önerildi bile

Aslında 1950'li yıllarda yazılıp kurgulanmış bir kitap olmasına rağmen günümüzde bir çok dilde çevirisi yapılarak onlarca baskısı olan bu kitabı merak ederek satın aldım. Yazar o dönemin ve hala da günümüzde bu tarz bilim kurgu yazarlarının idolü olsa da anlatımı sıkıcı geldi bana. Ana tema bildiğimiz itfaiyeciler kitapta sıradışı bir rolde, tüm kitapları yakmakla görevliler, öyle ki kitaplarından ayrlmayanları beraberinde yakmaktadır. Kitap okumak,saklamak ve yazmak suçtur. Ancak bu itfaiyecilerden Montag ani bir kararla kendi meslektaşlarını hayatı pahasına karşısına alır.

Kitapları sevdiğini iddia eden; okumanın ve düşünmenin erdem olduğuna inanan, bugünkü bencil ve hoyrat yaşam trendi devam ettiği sürece gelecekte neler yaşanabileceğini ve televizyonun insanları nasıl fikir esareti altında tuttuğunu merak eden herkes okumalı bence... Ya da "ben böyle mutluyum; kalsın..." diyenler; aynen devam!...

Büyük övgüler üzerine merakla başladım. Teması, çizdiği dünya, dönemin koşullarına ilişkin geliştirilen toplum sistemi ve şehir güzeldi, sonunda vermek istediği mesaj da iyiydi ancak bende bitirici etki yaratmadı. Distopya seviyorum, ilgiyle okuyorum ama kitabın sonunda vay be demedim.

Distopya türünde yazılmış nefis bir eser. Tamamen kendinizi vererek,odaklanarak birkaç saatte okunabilecek akiciligi olan ; yillar boyu ise zihinlerinize kazinacak yetkinlige sahip bir romandan soz ediyorum. Kitaplar...Ah kitaplar. Hayatimizin en guzel köşesine kurulmasi gereken ama bir köşeye atilmis olan içi hazinelerle dolu kağıt parçalarından oluşan nesneler. 📖 Her kitap ayri bir dünyadır denmemis boşuna. 🌍 Işte tam da bunu anlatiyor bu kitap. Bu kadar etkili bir nesnenin dogru kullanimi ile tek tip insan modeli yaratmak isteyen, düşünmeyen, sorgulamayan bir kitle olusturmak isteyen ust idarenin nasil bir tehlike altina girebilecegini tasavvur edebiliyor musunuz? 🙄 Montag bir itfaiyecidir. Ama yangin söndürmekle görevli bu meslek grubu kitapta insanlari dusunmeye tesvik eden, sorgulatan kitapları, tum kitaplari yakmakla gorevli devlet memurlaridir. Tabiii her seyin değiştiği, tum gidisatin seyir değiştirdiği bir yer vardir. Montag'ın 17 yasindaki Clarisse ile konusmasindan sonra ondan yapilmamasi isteneni yapiyor : sorguluyor! Sonrası ise bilgiye,dusunceye onem veren bir adamin mücadelesi haline geliyor. 🏃‍♂️ 1950 soguk savas doneminde yazilmis ve 21.yuzyil ortalarini tasavvur eden bu eser her yonuyle harika bir bilim kurgu romani. Donemin zihniyetini ortaya koymasi ile de hafif çapta tarihi ipuçları da veriyor. 1984 ve Cesur Yeni Dünya gibi cooook unlu distopik romanlardaki kadar yeni dunya tasvirlerine genis olarak yer vermiyor kitap ama ana tema itibariyle en az onlar kadar ehemmiyete sahip bir roman zannimca. 👌 Düşünebiliyor musunuz yahu ; kitap en buyuk tehlike olarak görülüyor! Peki kim için? Prototip insan modeli yaratmak,kitleleri pesinden sorgusuz sualsiz suruklemek isteyenler için! Tabiki en buyuk bomba kitaptır bu güruh icin! Okuyunuz efenim, tek tiplesmeyin! ⚠️☀️

Çarpıcıydı. Gerilim tırmandı da en yükseğe ulaşamadan kitap bitti sanki. Kitap okumayan bir toplumun ekranlara hapsolacağını ön görmüş Bradbury. Okumamak için yasağa ihtiyaç duyulduğunu düşünerek yanılmış sadece. Not: Çevirisini pek beğenmedim. İngilizce okumanızı tavsiye ederim.

Gelişmiş teknolojinin hüküm sürdüğü karanlık bir dünya fahrenheit 451.Bu dünya;İnsanları toplumdan soyutlayıp bireyselliğe dönüştürüyor. Romanın kahramanı montag, itfayecidir ve görevi kitap yakmaktır. Clarisse adında ki genç kızı tanıyana dek hayatından memnundur. Genç kızın hayata bakış açısı montag'a hayatı sorgulamaya ve gerçeklerle yüzleşmesine neden olur. Romanda anlatılan kadar olmasada günümüzde internetin ve telefonların hayatımıza girmesiyle birlikte bizlerde bireyselliğe dönüştürülüyoruz. 20-25 yıl sonrasını düşünemiyorum. Akıcı bir kitap olmasına karşı, olayların bianda olup bitmesi kopukluk hissi veriyor.

Kitabın yazıldığı yılları göz önüne alırsak, yazarın gerçekten ileri görüşlü olduğu ortada. Ancak kitapta bazı hatalar yok değil, kitapların yakılarak nasıl ileri teknolojiye sahip oldukları kafamda soru işareti olarak kaldı. Belli bir ideoloji ya da inanışa ait kitaplar yakılsa anlarım ama içeriği hakkında ayırt etmeksizin tüm kitapların yakılması ve bütün dünyaya hükmedecek teknoloji ve güce sahip olması birbirine ters düşüyor. Kitapta olaylar çok hızlı bir şekilde anlatılıyor, çeviriden mi yoksa düzenlemeden mi bilmiyorum, olaylar kopuk kopuk öncesi anlatılmadan yaşanıyor. Kitabın ortasından yaşananları tekrar anlamak için başa dönmek zorunda kaldım. Genel olarak çok muhteşem diyemeyeceğim ama hayal dünyamı zenginleştiren bir eserdi.

Ray Bradbury, 1951 yılında yazdığı bu bilim kurgu romanında, kitapların yasak olduğu bir geleceği anlatır. İtfaiyeciler, yaptıkları aramaların ya da aldıkları ihbarların sonucunda ele geçirdikleri kitapları meydanlarda yakarlar. Hükümetin kitapları yasaklamaktan güttüğü amaç farklı kişisel düşüncelerin gelişmesini önlemek ve bu yolla herkesin aynı düşünce etrafında toplanmasını sağlamaktır. Kitabın adının Fahrenheit 451 olmasının nedeni de kağıdın tutuşma derecesini göstermesidir. Bizim kullandığımız ölçüyle (C, Celsius) bu yaklaşık olarak 233 dereceye denk geliyor.

Çok vasat neden bu kadar çok ödül almış anlamadım.

Yazarın izni ile çizgi romana uyarlanan Fahrenheit 451, romanına göre fazlaca özet olmakla birlikte birçok karede totaliter rejimin getirdiği kabus ortamını yansıtmakta gayet başarılı olmuş. Distopya gibi zor ve derin bir türü çizgi romana aktarmak pek kolay olmasa gerek. Sanırım bu yüzden orijinal eserdeki pekiştirici detaylardan arındırılarak ana fikir öne çıkartılmış. Sonuçta kitaptan bağımsız olarak da okunabilecek kara bir çizgi roman çıkmış ortaya. Çizimleri ve özellikle de renk tercihlerini başarılı buldum.

kurgu ilgi çekici ve etkileyici olsa da anlatım çok yüzeysel kalmış. kitabı bitirdikten sonra akılda kalan ve etkileyen neredeyse tek şey özet geçilmiş gibi duran hikayesi oluyor.

Ray Bradbury 1920 - 1912 korku ve bilimkurgu tarzında romanlar yazan Amerika'lı yazarın Fahrenheit 451 yazarın Başyapıtı sayılmaktadır. Fahrenheit 451 Kitap kağıtlarının yanıp tutuştuğu sıcaklık derecesidir. " İnsanların başlarına getirip yücelttikleri bir liderleri her zaman vardır...bu, işte sadece bu, zorbaların türediği kaynaktır. İlk ortaya çıktıkları zaman onlar birer koruyucudurlar " Ray Bradbury Kitapları yasakla, okul sürelerini kısalt, felsefe,tarih, dil derslerini kaldır. Sporu teşvik et, tv lerde eğlence programlarını pompala, algılar yarat, topluma yararlı bilim adamlarını yine algı yöntemiyle zararlı kişiler olarak tanıt. Herkesi birbirinin sureti haline getir. Kısacası siz düşünmeyin biz sizin yerinize düşünürüz. Alın size sorunsuz bir toplum. Oldukça keyifli, düşündürücü, ibret ve ders çıkarılabilecek bir kitaptı. Çok severek okudum, okurken bu hayali ülke bana tanıdığım bir ülkeyi fazlasıyla bir ülkeyi hatırlattı.... Çok tavsiye edeceğim kitaplardan biri...

Adını çok duyduğum bir distopya. İlk başlarda içine girmekte zorlandım çünkü bana göre anlaşılmaz benzetmeler, istiareler akıcılığı aksattı. Bu duruma alışınca okumak daha keyifli oldu. Konusunun yaratıcı ve yenilikçi olduğunu kabul etmekle beraber göklere çıkarıldığı kadar çarpıcı bir eser olmadığını düşünüyorum. Yine de okunmasının yararlı olacağını ve okuyanın zamanını boşa harcamamış olacağını söyleyebilirim.

aslında ilk başta bu kitaba önyargıyla yaklaşmıştım.herkesin orda burda elinde gezdirdiği çerez niyetine okunup atılan popüler kitap olarak düşünüyordum. yanılmışım. kitap zaten 90 larda yazılmış ve sarsıcı bir distopya örneği sunuyor. umarım gerçekleşmez anlattığı.

İlk 50 sayfada kurgunun içine girmekte zorlansam da sonrası bitmesin dediğim muhteşem bir hayaldi. Hayal lafın gelişi. 60 yıl önceden bugünü yazmak korkutucu. Yazarla ve bu kitapla ilgili binlerce yorum var zaten. Kısaca; okurlar okuyun.

Distopyaları seven biri olarak kitaba çok pozitif yaklaşıyor olabilirim, aslında evet kitabın anlatım yoğunluğu sizi sizden almıyor bir edebi şölen değil ama V for Vendetta gibi bu maskenin arkasında bir fikir var diyorsunuz.Fahrenheit 451, fenle aşina olanların direk aa bu hani celcius kelvin falan çevirdiğimiz sıcaklık birimlerinden değil miydi dediğini duyar gibiyim aynen öyle Fahrenheit 451 kitabın dediğine göre sayfaların yandığı sıcaklık imiş.Kitapsa bize kitap okumanın anormal görüldüğü bir distopyayı anlatıyor.Evet insanlar robotlaşmış duygular bayağılaşmış meseleler derinlemesine düşünülmez olmuş.Böyle bir evrende ufacık bir kız insanın içine bir prizma tutuyor ve dünya yeniden 7 renk demetine kavuşuyor.Sonrasında sorguluyor insan yavaş yavaş.İtfaiyeciler neden söndürmekle görevliyken kitapları yaksındı ki? Çok fazla detayına girmek istemiyorum, kitap 250 sayfalık bir içim su gibi sıkmadan okutturuyor kendini, başlarda biraz ne zırvalıyor bu diyorsunuz ama taşlar yerine oturunca merakla sonunu bekliyorsunuz ve sonunu sizin için bozmuyorum keyifli okumalar.V for Vendetta'ya niye atıf yaptığımı bence okursanız bana hak vereceksiniz.

Konusu çok ilgi çekici ama dilini hiç beğenmedim. Çok zorlandım kitabı okurken. Birşeyler eksik kaldı. İçine giremedim kitabın. Karakter içinden mi konuşuyor başkasıyla mı konuşuyor ayırt etmek çok zor. Yazarın yalın anlatımıyla beraber çeviri ile de alakalı olduğunu düşünüyorum. Tekrar çevirisi yapılırsa okumayı düşünebilirim. Okuduğum çeviri; zerrin/korkut kayalıoğlu na ait. ithaki yayınları

Maalesef kitabı pek sevemedim, günlerce elimde sürünmek zorunda kaldı. Kurgusu güzeldi ancak bana hitap eden bir kitap olmadı.

Kitap biter bitmez, filmini de izleyin derim.

Sadece hayal kırıklığı! Ne kitabın dili, ne çevirisi, ne üslubu hiçbir şey beni memnun etmedi. Çok fazla beklenti ve tavsiyeyle okudum diye belki bilmiyorum ama inanın okuduğum en kötü distopyaydı. Bu kadar büyütülüp "muhteşem" sıfatına layık görülmesi beni gerçekten üzdü. Verdiğim puanı ise sadece yazarın kurgusuna veriyorum.

Bilmiyorum neden ama ben biraz 1984'e benzettim bu kitabı ama onun kadar tatmin etmedi çok hızlı gitti ama doyuramadı. İthaki yayınlarından okudum . Aynı yayından okuyacak olanlar ''Ayaklarının her birine yürümesini ve yürümeye devam etmesini söyleyerek uzak kaldırıma doğru yürüdü.'' tarzı cümlelere hazırlıklı olsun :)

Kitabın anlatımı bana çok karışık geldi kopukluklar çok çabuk geçişler odaklanmakta zorluk çektim. Yazıldığı yıl itibariyle gondermeler çok ilginç olsada sanırım yazarın anlatım tarzını sevemedim bir cesur yeni dünya değildi benim için..