Sineklerin Tanrısı

Aslında kitap neden modern klasikler arasında hiç bir fikrim yok. Sineklerin Tanrısı, etkili bir edebi dil ile yazılmış değil, akıcı değil, yani aslında edebi anlamda okuyucu için pek bir şey de sunmuyor. Olumlu diyebileceğim tek bir şey var, hikayeleme tekniği. Temel anlamda kitabı okuyan birisi, "bu hikaye bana ne kattı" sorusuna yanıt aramakta zorlanacaktır. Keyifli bir hikaye değil, hikaye kahramanlarının herhangi bir özelliği yok, yani her şey çok sıradan geldi bana. İsmi çok ilüzyonist görünse de, ünü çok abartılı bir kitap. Ben tavsiye etmem ama farklı bir şey okumak isteyenler için ilgi çekici olabilir.

Giriş kısımlarında gayet sıradan gelen kitap, ilerledikçe derinleşti ve anlam buldu. İlk başlardaki okumam bir roman okuması gibiydi ancak ilerledikçe yaşanan olaylar, karakterlerin kişilikleri, betimlenen duygu durumları insanlık ve dünya için uyarlanabilecek bir modelmiş, bir simülasyonmuş gibi gelmeye başladı ve okumayı böyle bitirdim. İçgüdüler, şiddet arzusu, kontrolsüzlüğün götürdüğü nokta, mantığın gerekliliği, iyilik, kötülük gibi gibi çok derin anlamlar buldum şahsen. Kitabın sonundaki incelemede çevirmen Mina URGAN bu kitabın roman değil alegori olduğu söyleyip, simgesel anlamları olan bir öykü olarak tanımlamış. Bu tanımı kesinlikle çok doğru. Çok beğendim. Nobel'i hakkıyla almış. Tavsiye ederim.

Kesinlikle bir çocuk kitabı değil. Çevirisi mükemmeldir. Mina Urgan çevirisi olduğu için kitap orijinalden çok fark etmiyor. Rahatlıkla okunabilir. Ben kitabı okumadan filmi izlemenizi tavsiye etmem. Zaten 2. olarak çekilen film, bu kurguya bağlı kalmamış. Bu kitabı okuduktan sonra 1. olarak çekilen filmi tavsiye ederim. Ama önce kitabı okuyun. Yoksa filmdeki sahneler, kitap okurken zihninizde canlanır bu da kitaptan verim almanızı engeller. Kitap'ta betimlemeler fazla olduğu için soyutsal/somutsal biraz sıkıyor. Ama sonlara doğru biraz gerilim artıyor. 10// İyi bir kitap.

Golding bize insanın ne kadar acımasız olabileceğini çocuklar üzerinden anlatmış.Başta oyun gibi gelen zalimliklerinin hele ki ortada düzeni sağlayacak bir otorite yoksa ne denli büyüyebileceğini görüyorsunuz kitabı okudukça. Zorda kaldığında her insanın canavara dönüşme potansiyelinin farkına varmanızı sağlıyor.

Issiz bir adaya dusen cocuklarin romani bu, ama bu ada cocuklugumuzda okur iken hayran oldugumuz ve o macerayi kendimizde yasamak istegimiz klasik "Mercan Adasi" degil... 6 - 12 yas arasi cocuklarin uygarliktan uzaklasinca yasadiklari korkunc donusumu anlatan Golding, okuyani dehsete, aciya ve en onemlisi de muthis bir ic sorgulamaya surukluyor. Iki lider, Ralph ve Jack... Biri, esitlige, sevgiye, anlamaya ve iyilige onem veren, digeri ise kendinden baskasini hor goren, zorbaca bir baskiya inanan, kotuluge yonelen... Domuzcuk, dis gorunusu ve astimi ile toplum disina itilen ama iclerinde en akillilari, Simon saf iyiligi temsil eden, gercekleri net gordugu icin, korkmayan ve Roger, oldurmekten zevk aldigini kesif eden... Kitabi okur iken, birer melek oldugunu dusundugumuz cocuklarin, nasil birer vahsiye donusebildigini dehset ile fark ediyorsunuz, sonra da aslinda kendi cocuklugunuza baktiginizda, cocuklarin da tipki yetiskinler gibi birer insan oldugunu anliyorsunuz: iclerinde hem iyi hem de kotu ic guduleri olan. Anne/babalar ve toplumun asil gorevi ,iste bu iyi ic guduleri ortaya cikartmak, kotuyu de engellemek olmalidir. Gozluk, insanligin kurtaricisi olan atesi!, buyuk deniz kabugu ise, demokrasiyi simgeliyor kitapda... Insanligin avlanmaya baslamasi ile de vahsilesmenin artik onune gecilemez bir durum haline geldigini okuyoruz ... Her cocuk ve her yetiskin okumali bu kitabi... Bir hayatda kalma mucadelesi, ve bu mucadeleyi verir iken, insanligini kaybetmemenin onemi!

Önceleri biraz sikintili gelsede okumak bir sekilde devam ettiriyor.Merak tabiki bunlardan en fazlasi. Ikinci dunya savasi gibi bir vahsetten kurtulmalari gerektigi dusunuldugunden bir grup cocugu daha guvenli bir bölgeye götururken,cocuklarin icinde bulundugu ucagin dusurulmesiyle cocuklar kendilerini issiz bir adada bulur. Yaslari 6 ile 12 arasindaki cocuklar bir sekilde duzen kurarlarken insan olmanin dogasindaki durtuleri öne cikar,lider olmak,fark edilmek ,egonun en savunmasiz hali,dar bilgi kapasitesi. Burda korkunun da insana neler yaptirabilcegidir. Yasamak icin bir savunma yöntemi bulmak zorunda olan cpcuklar ayni zamanda kendi ustunlugunu kanitlama arzusuyla vahsilesir. Burdaki vahsilesme bana göre hayatta kalma arzusunun ve caresizligin bir ifadesi gibi geldi. Adada olanlar bize ne kadar korkunc gelsede bence biz buyuz yani vahsi,korkak egomuz nukler silahlardan bile korkunc insanlariz. insan iyi sartlarda neler yapabilecegi ayri bir durum mutlaka ama bu cocuklarin oldugu durumda olsaydik kimimiz Jack kimimiz Ralph yada Domuzcuk olurdu ne yazik ki cocugun adi bilinmiyor domuzcuk olarak kaliyor. Tabii final de hepsinin sadece masum cocuklar olarak göruyoruz.Bence okunulmasi gerekilen kitaplardan. Bu kitapdan sonra kesinlikle mercan adasini okumak bana dogru geliyor.

Fazla anlamlı bir kitap. İnceden laf dokunmalarına bayıldım.

"Demek istediğim şu. Bizden başka canavar yok belki..."

‘’Sineklerin Tanrısı’’ uçak kazası sonucu ıssız bir adaya düşen çocukların adada hayatta kalmaya çalışırken aralarında geçen dostlukları ve düşmanlıkları anlatılıyor. Başlangıçta kararların toplantıda alınması, şeytanminaresini elinde bulundurana söz hakkı verilmesi, şefin oylamayla seçilmesi gibi demokratça bir düzen oluşuyor. Çocuklar büyükler yokken bu cennet gibi adada eğlenmeyi düşünüyorlar. Ralph ile Jack arasındaki iktidar ve güç savaşı, adadan kurtulmak için ateş yakma mücadelesi ve avcılık tutkusu ‘’masum’’ olarak tanınan çocukları vahşileştiriyor. Zamanla cennet ada cehenneme dönüşüyor. Sineklerin Tanrısı da üzerine sineklerin konduğu kazığa geçirilmiş bir domuz başıdır ve kötülüğü simgelemektedir. Sırf görünüşünden dolayı alay edilen aralarında en akıllı olanı olan ve gerçek adını öğrenemediğimiz ‘’domuzcuk’’ lakaplı çocuğa çok üzüldüm. Çocuk dahi olsalar hem iyilik hem kötülük insanın içindedir. Yaşanan koşullar bunları ortaya çıkarır ve hangisinin ön plana çıkacağı insanın kendi tercihidir. Kitaptaki Mina Uygan’ın son sözü de çok anlamlı olmuş. Okumanızı tavsiye ederim.

Çok sıkıcı bir anlatıma sahip... bir süre sonra cümleler içinde kaybolduğumu hissettim. Anlatılmak istenenler bence etkileyici bir şekilde işlenmemişti. Benim için hayal kırıklığıydı, çünkü olağanüstü bir konu ve anlatım şekli bekliyordum.

Kitap, atom savaşı sırasında, saldırılardan kaçarken uçakları ıssız bir adaya düşen bir gurup çocuğun başından geçenleri konu almaktadır. Aralarında oylama sonucu şef belirleyen 6 ila 12 yaş arasındaki çocuklardan biri, kurdukları düzeni bozar ve yeni bir gurup oluşturur. Kendilerine 'avcılar' diyen bu çocuklar adadaki domuzları avlamanın zevkine ulaştıkça vahşileştiklerinin farkına varmazlar. Asıl şeflerinin, adadan tek kurtulma şanslarının yanan ateşin sönmeyip, dumanın yakınlardan geçen bir gemi tarafından görülmesi olduğunu anlattığı halde ona kulak asmazlar. Bu arada vahşileşmeye ve avlanmaya devam eden gurup, bir kaç arkadaşlarının ölümlerine sebep olurlar. Aslında, bir nevi büyükler arasındaki atom savaşının farklı bir versiyonu da çocuklar arasında, adada yaşanır. 'Sineklerin Tanrısı' uygar toplumun yaşam şekillerinin, korkunun, açlığın ve hayatta kalma mücadelesinin; insanı vahşileştirebildiği ve acımasız yapabildiği anlatılmaktadır. Hatta bu insanlar küçücük çocuklar olsalar bile... Ayrıca insanlarda var olan kötü ve iyi içgüdünün aynı şekilde çocuklarda da olduğu; eğitim, çevre ve aile etkenleri ile iyilik yönünün gelişip, kötülük yönünün köreltilmesinin gerekliliği ve gerçekliği vurgulanmaktadır. 'Sineklerin Tanrısı' kesinlikle önerebileceğim kitaplar arasındadır. Keyifli okumalar, bol kitaplı günler...

Muazzam bir kitap, mutlaka okunmalı.

İşte kitap budur. Düşünmeye iten ve hayatı sorgulamanızı sağlayan türden hemde... -Eğlenceli mi? Hayır. -Komik mi? Hayır. -Sıkıcı mı? Yeri geldiğinde evet. -Sürükleyici mi? Kısmen. -Size bir şey katıyor mi? Evet hem de çok şey. Kitaptan ne istediğinize bağlı olarak değerlendirmeler değişir. Açıkcası kitabı araştırarak buldum.Çünkü istediğim tamda buydu.Düşünmek...Sorgulamak... Kişisel gelişimde size bir şey katacak bir kitap arıyorsanız hiç durmayın okuyun derim.

bitmek bir işkenceydi

Başta ciddi anlamda çocuk kitabı gibi geldi bana. Okurken sıkıldım hatta bırakmayı düşündüm. Ama sona doğru yaklaştıkça çocuk kitabı olmadığını ve insanın dünyada en büyük canavar olduğunu anlıyorsunuz:/ hayvan çiftliğinden sonra en sağlam alegorilerden biri bile olabilir. Okuyun pişman olmazsınız:)

Modern Klasiklerden Stefan Zweig dışında okuduğum ilk eser olan Sineklerin Tanrısı, başta çok fazla akıcı ve okuyucuyu saran bir kitap olmasa da kitabın sonlarına dogru işler değişiyor. özellikle kitabın sonundaki açıklamalarla kitapta anlatılmak istenen okuyucuya net bir şekilde aktarılıyor. Değişik ve bir o kadar da düşündürücü bir kitap. Tavsiye edebileceklerim arasında.

Harika tasvirler, betimlemeler ve gerçekten çocukça diyaloglar. Bambaşka bir gidişat veya son beklemedim ama okunmayı hakeden, güzel bir eser..

Etkileyici, bir kitap. Özellikle sonunda yazılan son sözle taşlar yerine oturuyor. Tavsiye ederim.

Muhakkak okunmalı dendiği için beklentiyi yüksek tuttuğumdanmıdır bilinmez yine hayalkırıklığı oldu ne yazık ki..Meşhur birkaç kitapta da yaşamıştım bu hayalkırıklığını.Kitabı akıcı ve açık bulamadım bazı şeyler muallakta kaldı özellikle kitabın başlarındaki diyaloglarda.. Betimlemeleri boğmadı desem yalan olur neyse ki sonlarda toparladı özellikle son sayfalar su gibi aktı..İçimizdeki canavarın yaşı yokmuş meğer

Okurken tabii ki metaforlara yoğunlaştım ve anlamaya çalıştım. Zaten son söz çok güzel anlatmıştı her şeyi (Mina Urgan'ı da saygıyla anıyorum). Ama kitap, çok fena Lost'a kaynak olmuş gibi hissettim... Daha doğrusu Lost dizisi bu kitaptan fena araklamış bir şeyler... Mesela Jack'in içindeki John Locke'u görmemek için kör olmak gerekiyordu... Çeviri de muazzamdı tabii ki, resmen adada hissettim kendimi...

Sineklerin Tanrısı ile birlikte Sweet Summer Challenge etkinliğinin yarısını tamamlamış oluyorum. Son kitabımın yorumuna geçmeden önce kitapta bir şey ilgimi çekti. Bence bu benim kadar diğer kitapseverleri de baya üzecek gibi görünüyor. Bu kitabı alan babamdı ve İş Bankası'nın bastığı ilk baskıyı almış. Kitabın arka kapağına baktığımda fiyat beni şaşırttı. 15 yıl önceki baskının 6 tl, şu anda ise 16 tl olması sinir bozacak derecede. Fiyattan da anlaşılacağı üzere o zamanlar bir kitaba ulaşmak gerçekten kolaymış. 260 sayfalık kitap 6 tl. Ben hala inanamıyorum 0_0 Kitapta en çok Domuzcuk ve Simon'u sevdim. Kitapta Domuzcuk'un ipleri ele almasını çok bekledim, tabi ki böyle bir şey olmadı, olsa şaşarım zaten -_- Bana göre 1940-1960 arası kitapların dili fazla sıkıcı geliyor. Ağır bir dil yok ama çok fazla gereksiz cümle kullandıklarını düşünmemden dolayı olsa gerek, o kitapları okurken bana bir sıkılma geliyor. Bilmiyorum, siz ne düşünüyorsunuz? Sineklerin Tanrısı da bu konuda bir istisna değildi gözümde. Akıcı değildi, okurken bazı sayfaları atlamak zorunda kaldım :( Yine de yazarın duygu aktarımı konusunda başarılı olduğunu düşünüyorum. Yazar insan şiddetinin gelebileceği noktaları çok ustaca işlemiş. Ayrıca iktidara geçme isteği,çaresizlik, giderek artan umutsuzluğun insanı getirdiği noktalar da güzelce aktarılmış. SPOİLER!!!! Kitabın ilerleyişi Simon'un ölümüne kadar baydı beni. Simon'un ölümü ve sonrasında yaşananlar hiçbir psikolojik gerilim kitabının yapamadığını yaptı: Beni gerim gerim gerdi. http://belleninkutuphanesi.blogspot.com.tr/2016/07/sineklerin-tanrs-yorum.html

Çocuklar üzerinden ıssız bir adada yürüyen bir roman belki ama okudukça gerçek dünyayla ne kadar bağlantılı olduğunu göreceksiniz. http://www.beraberokuyalimmi.blogspot.com.tr/2015/11/sizden-gelenlersineklerin-tanrisi_9.html

En büyükleri 13-14 yaşında olan, atom savaşları nedeniyle güvenli bir bölgeye kaçırılmaya çalışılan bir grup çocuğun uçak kazası nedeniyle bir adaya düşmesiyle başlıyor her şey. Başlangıçta cennetten bir tasvir gibi görünen, Mercan Adası’na atıflar yapan bu ada, zamanla yiyeceklerin sınırlı meyve ağaçlarından, bir domuz sürüsünden oluşması nedeniyle yaşam ve iktidar mücadelesinin merkezi oluyor. İnsanın ulaşabildiği her yer cehennemdir misali, cennet ada da zamanla cehenneme dönüşüyor. Büyüklerinden gördükleri şekilde demokrasi geliştiren, bir düzen kurmaya çalışan çocuklar arasındaki iktidar mücadelesi, sorumsuzluk, düzensizlik, yetersizlik, beceriksizlik gibi çeşitli insana özgü problemler, okurken kendinizi sorgulamanıza, “Ben olsan ne yapardım?” diye düşünmenize neden oluyor. Alegorik şekilde insanı ve insani duyguları inceleyen roman da aklın ve düşüncenin sembolü Domuzcuk, diktatörlük ve yönetme hırsının sembolü Jack, sağduyunun sembolü ise Ralph olarak çıkıyor karşımıza. Kitaba yerleştirilen sembollerin içi Mina Urgan’ın eşsiz sonsözüyle doluyor. Kitabın ilk sayfaları, akıcı ve sade dili, size masal kitabı okuyorsunuz izlenimi verebilir, olaylardaki sertlik, aralara sıkıştırılmış semboller durumu değiştiriyor.

Favori kitaplarım arasındadır. Yorumum için http://kitaplardansayfalar.blogspot.com.tr/2016/03/sineklerin-tanrisi.html